Zaparcia

Najczęściej radzimy sobie z nimi sami stosują preparaty przeczyszczające, ale to nie zawsze jest najlepsze rozwiązanie. Takie problemy z wypróżnianiem ma, co druga kobieta i co czwarty mężczyzna. Zaparcia są chorobą cywilizacyjną, więc najwięcej osób choruje w krajach wysoko rozwiniętych. Zaparcia na ogół są związane z szybkim tempem życia praz niewłaściwą dietą. Większa część osób uważa, że zdrowy człowiek powinien oddawać stolec codziennie, jednak nie jest to prawdą. Przecież każdy nas różni się tempem trawienia. Normy przyjmują, że stolec powinno się oddawać w ilości od trzech razy na dzień do trzech razy na tydzień. Zaparciom towarzyszą dodatkowe dolegliwości takie jak uczucie przepełnienia, wzdęcia, niesmak w ustach, brak apetytu, nudności. Zaparcia nie są schorzeniem same w sobie, ale często mogą być objawem innego schorzenia. Mogą one być następstwem chorób jelita grubego lub przewodu pokarmowego. Czasem dolegliwość ta może mieć podłoże psychiczne, zdarza się, że towarzyszy depresji. Zaparcia mogą być tez skutkiem codziennego zażywania określonych leków, np. na nadciśnienie. Zaparcia, które powstają w wyniku zażywania leków lub innych chorób nazywamy wtórnymi. Ale zdecydowana większość populacji cierpi na zaparcia pierwotne. Wśród najczęstszych przyczyn wyróżniamy złą dietę i mała aktywność fizyczną. Jeśli zaparcia występują sporadycznie to nie ma powodów do zmartwień. Często mogą się zdarzyć przy zmianie diety, która jest na przykład związana z pilnym wyjazdem. Najgorsze są przewlekłe zaparcia, bo w takiej sytuacji oddawanie stolca jest nieprzyjemne a czasem nawet bolesne. Zalegające w okrężnicy resztki pokarmowe ulegają fermentacji, a to powoduje powstanie toksyn. Gdy zaczną przenikać do krwiobiegu to mogą powodować odtruwanie naszego całego organizmu. Najważniejszy w diecie u osób z zaparciami powinien być błonnik. Są to włókna roślinne przyspieszające pasaż jelitowy, absorbują one tez wodę nie dopuszczając do wchłonięcia jej przez ścianki jelita grubego, tym samym stolec jest elastyczny. Dawka błonnika w diecie powinna wynosić około 25 gram. Jednak w naszej codziennej diecie jest go około 15 gram. W naszym jadłospisie jest, bowiem zbyt mało dań bogatych w błonnik. Dlatego powinniśmy sięgać po chleb pełnoziarnisty, grube kasze, nieoczyszczony ryżu, warzywa i owoce. Ważne jest też picie do tego odpowiedniej ilości płynów. Jeśli organizm będzie odwodniony to i stolec będzie twardy i suchy.