Personel lekarski

>Według Martina zebrania personelu są dobrze prowadzone i zespół jest dojrzały, gdy najmłodsza pielęgniarka zupełnie bezpiecznie i bez skrępowania wypowiada uwagi krytyczne albo jawnie nie podziela opinii starszego lekarza i gdy może mu otwarcie powiedzieć, że jego postępowanie odbiera jako niewłaściwe. Taki stan rzeczy nie ma nic wspólnego z brakiem szacunku. Osiągnięcie tak dużego stopnia dojrzałości w grupie personelu wymaga wielu miesięcy intensywnej, umiejętnej pracy. Należy dodać, że od powodzenia zebrań personelu w poważnej mierze zależy powodzenie zebrań ogólnych społeczności i ich terapeutyczna skuteczność. Dlatego też żebrania personelu powinny być podjęte o wiele wcześniej niż zebrania ogólne, jeśli zamierza się budować społeczność leczniczą. W lutym 1974 roku gościł w Polsce dr David Ciarkę z Cambridge, konsultant Światowej Organizacji Zdrowia w zakresie psychiatrii. Celem wizytacji było dokonanie oceny poziomu terapii społecznej w polskich szpitalach psychiatrycznych oraz udzielenie wskazówek co do rozwoju programów terapeutycznych. Zwiedzono pięć szpitali psychiatrycznych, dwie Kliniki Akademii Medycznej, jeden Dzienny Ośrodek Rehabilitacyjny i Zakład Odwykowy dla Alkoholików. W czasie wizytacji wygłoszono osiem wykładów dla personelu lekarskiego i pielęgniarskiego. Oto spostrzeżenia dotyczące pielęgniarstwa psychiatrycznego. „Chociaż liczba personelu pielęgniarskiego w szpitalach psychiatrycznych w Polsce nie jest duża, to wydaje się, że jest tu bardziej dogodna sytuacja niż w wielu krajach zachodnich. W zasadzie wszystkie pielęgniarki w Polsce są wykwalifikowane. Stosunki między pielęgniarkami a pacjentami mają charakter raczej przyjacielski. Autor niniejszego sprawozdania nie zauważył napięcia atmosfery i form stosowania przemocy, jakie często widać na oddziałach dla mężczyzn tzw. głęboko zaburzonych w źle funkcjonujących szpitalach zachodnich. Może to być częściowo skutek subrejonizacji, a częściowo posiadania kobiecego personelu na tych oddziałach, zarówno pielęgniarek jak i lekarek. Jednakże wydaje się, że personel pielęgniarski mógłby być bardziej aktywny w spełnianiu zadań terapeutycznych.