Regeneracja narządów wewnętrznych

img003Narządy wewnętrzne takie, jak wątroba, nerki, trzustka, gruczoły wydzielania wewnętrznego i duże naczynia krwionośne posiadają mniejsze zdolności regeneracji. Jednak i one w razie uszkodzenia przez chorobę czy gwałtowny uraz mogą jeszcze częściowo się odradzać. Natomiast tkanki nerwowe, mięsień serca oraz mięśnie szkieletowe, tzw. prążkowane u wyższych ssaków nie mają już wcale zdolności regeneracji. Po osiągnięciu pewnego stopnia rozwoju komórki tych tkanek tracą zdolność podziału i liczba ich nie może się zwiększać — stąd nazwa: tkanki stało-komórkowe. Komórki mózgu człowieka nazwano „stuletnimi”, gdyż muszą nam wystarczyć na całe życie. Jeśli niektóre z nich na skutek uszkodzenia zginą, nowe już na ich miejsce nie powstaną. Zdrowe, żywe komórki mogą oczyszczać się, a nawet odtwarzać utracone części swej plazmy. Przejściowe uszkodzenie komórek zdarza się często w przebiegu chorób, zatruć, zakażeń itp. Wiemy, że w takich stanach może dojść nawet do utraty przytomności na tle zatrucia i uszkodzenia komórek mózgu. Ale jeśli szkodliwe działanie nie jest zbyt silne, organizm przezwycięża jego wpływ, a komórki oczyszczają się i wracają do zdrowia. Wiemy też, że uszkodzone czy przecięte włókna nerwowe mogą regenerować się, ale tylko wtedy, gdy komórki nerwowe, z których wychodzą, są zdrowe i sprawne. Jest to przykład regeneracji wewnątrzkomórkowej, gdyż włókna nerwowe służące do przewodzenia bodźców są po prostu bardzo długimi i cienkimi wypustkami komórek nerwowych, stanowią więc ich składową część.