Zaparcia

00910Zaparcia pojawiają się wtedy kiedy wypróżniamy się rzadziej niż 2 razy w tygodniu, a jeśli ten proces trwa długo może prowadzić to do poważnych schorzeń. Zaparcia mogą nam towarzyszyć przez siedzący tryb życia, niezdrowa dieta, nadużywanie niektórych leków, czy po prostu zwalniająca z wiekiem przemiana materii. Niezależnie od tych czynników trzeba jak najszybciej uwolnić nasz organizm od zaparć, ponieważ zaparcia szkodzą naszemu zdrowi. Osoby które mają problem z wypróżnieniem się, najczęściej sami zaczynają działać, kupując w aptece leki przeczyszczające, systematycznie zwiększając ich dawkę. Skutkiem takiego „leczenia” samego siebie jest uszkodzenie błony śluzowej jelita grubego i w konsekwencji osłabienia wrażliwości jelita i pogłębienie problemu. Jeśli będziemy nadużywać środków przeczyszczających może to zaburzyć wchłanianie minerałów, rozpuszczanych w tkankach witamin A,E,D i K i białka. Niedobór tych witamin jest konsekwencją osłabienia odporności naszego organizmu, pogorszenia się stanu naszych kości czy zaburzeń krzepliwości krwi. Problem z wypróżnieniem może prowadzić do stanu zapalnego końcowego odcinka jelita grubego. Powodem tego jest zalęgające zbitki pokarmu w odbytnicy. Wówczas podczas wypróżniania towarzyszy nam ból oraz może pojawić się śluzowo krwista wydzielina tzw. biegunka rzekoma, która może sugerować nawet raka jelita. W czasie zaparć mogą pojawić się hemoroidy. Towarzyszące zaparci i zbyt długie siedzenie w toalecie i napinanie mięsni brzucha prowadzi do przeciążenia układu żylnego w miednicy mniejszej i okolic odbytu a w konsekwencji do powiększenia się hemoroidów. Konsekwencją tego jest to, iż guzki hemoroidowi nadmiernie się rozciągają wypełniając się krwią ponad miarę i nie opróżniają się z niej do końca. Wówczas dochodzi do stanów zapalnych hemoroidów oraz okolic odbytu, która nazywa się chorobą hemoroidalną potocznie żylaki odbytu. Dolegliwości to swędzenie, któremu może towarzyszyć wilgotność w okolicy odbytu oraz niewielkie krwawienie. Skutkiem nadmiernego skurczu mięśnia zwieracza może dojść do pęknięcia błony śluzowej odbytu. Podczas oddawania kału mięsień ulega skurczom, rozsuwając brzegi szczeliny utrudniając gojenie się rany. Po wypróżnieniu się towarzyszy silny ból, a w kale pojawia się krew. Pojawia się również świąd i wydzielina zapalna w odbycie. Konsekwencją zaparć mogą być uchyłki jelita – są to drobne uwypuklenia błony śluzowej jelita grubego, tworzące zagłębienia. Nie do końca opróżniona z nich treści pokarmowa zalega, gnije i prowadzi do rozwoju stanów zapalnych. Objawem takiego stanu są wzdęcia i bóle brzucha. Gdy towarzyszą nam ciężkie zaparcia mogą pojawić się kamienie kałowe – dochodzi do nich przez odwodnienie mas kałowych, które stają się twarde jak kamień. Kamienie kałowe mogą drażnić śluzówkę, powodować odleżyny i owrzodzenie jelita. Czasami zdarza się tak, że kamienie kałowe zatykają światło jelita co prowadzi do jego niedrożności. Towarzyszące temu objawy to kilkunastodniowy brak wypróżnienia, uczucie pełności w odbytnicy, wzdęcia i ból brzucha.