Leki biologiczne

Leki biologiczne to nie leki stosowane przez medycynę naturalną. Ich budowa chemiczna zaliczana jest do białek. Do produkcji tych leków wykorzystuje się żywe organizmy z ich materiałem genetycznym. W ten sposób powstają perfekcyjne, zgodne co do każdego aminokwasu struktury, cząsteczki leku, które mogą działać w obrębie układu immunologicznego człowieka. Leczenie lekami biologicznymi są nadzieją dla wielu osób przewlekle i nieuleczalnie chorych. Niosą nadzieje na życie bez bólu, czy szpecące zmiany na skórze. Problemem jest jednak fakt, że nie każdy kwalifikuje się do poddania się tej nowoczesnej terapii. Jedną z najcenniejszych cech jakie posiadają leki biologiczne jest to, że dzięki swojej niepowtarzalnej budowie mogą modyfikować reakcje immunologiczne w naszym organizmie, zgodnie z założonym celem terapeutycznym. Jednak układ immunologiczny człowieka nie zawsze jest taki pokorny. Oznacza to, że po podaniu leku biologicznego reaguje niezależnie. Może wówczas wytworzyć przeciwciała przeciw lekowi, co osłabi jego działanie lub rozwinąć niepożądaną reakcję autoimmunologiczną, która będzie początkiem nowej choroby, albo stanie się przyczyną objawów niepożądanych. Ponieważ leki biologiczne są białkami wówczas mogą zainicjować reakcję alergiczną. Leki biologiczne to białka monoklonalne (czyli chimerycznymi lub humanizowanym, to znaczy mieszanymi np.: mysio-ludzkimi lub w pełni ludzkimi), albo fuzyjnymi, czyli takimi, które powstają z połączenia dwóch albo więcej genów. Jednak mimo różnic w ich budowie nie wpływają one na skuteczność leczenia. W zależności od reakcji naszego układu immunologicznego na kontakt z białkami pochodzącymi z leku inicjują one odpowiedź komórkową i produkcję przeciwciał. Mówiąc to bardziej zrozumiałym językiem, sterują reakcjami immunologicznymi naszego organizmu. Podobny schemat działania mają szczepionki, mikroorganizmy oraz alergeny. Leki stosuje się obecnie u osób ze schorzeniami dermatologicznymi (takimi jak m.in.: łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, pęcherzyca, twardzinie układowej, toczeniu rumieniowatym układowym), reumatycznymi (takimi jak m.in.: zeszcztwniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, reumatoidalnym zapaleniu stawów), gastroenterologicznych (takimi jak m.in. choroba Lesniowskiego-Crohna, ale tak także w przypadku schorzeń onkologicznych (takich jak m.in. rak piersi, czerniak, niektóre chłoniaki. Trzeba wiedzieć, faktem uzasadnionym medycznie jest to, że nie wszyscy przewlekle chorzy wymagają leczenia lekami biologicznymi.

Specjalistyczne zabiegi diagnostyczne

Zabiegi lecznicze i pielęgniarskie u psychicznie chorych powinny być w zasadzie wykonywane w pozycji leżącej chorego i w warunkach najbardziej wygodnych dla chorego i pielęgniarki. Chory powinien być tak ułożony, aby możliwy był dostęp do niego ze wszystkich stron. Miejsce wykonania zabiegu musi być odpowiednio oświetlone. Psychicznie chory nieraz opiera się i broni przed koniecznym zabiegiem czy badaniem i pielęgniarka musi być przygotowana na niespodziewane ruchy chorego i nagłe przeszkody. Toteż im bardziej złożony jest zabieg, im mniejsze zrozumienie chorego, tym większe jest niebezpieczeństwo z jego strony i tym staranniejsze musi być przygotowanie do zabiegu i zapewniona dodatkowa pomoc pielęgniarska. Przed zabiegiem należy więc obmyśleć najbardziej wygodne warunki jego wykonania, przygotować wszystkie niezbędne przybory i odpowiednio je ułożyć. Nawet przy wykonywaniu najprostszych zabiegów, jak mierzenie ciepłoty, może nastąpić zranienie chorego, tym bardziej więc trzeba być ostrożnym i przewidującym przy wykonywaniu wstrzyknięć dożylnych i domięśniowych. Zabieg ten wykonuje się w szpitalu psychiatrycznym zwykle w celu diagnostycznym dla otrzymania płynu mózgowo- -rdzeniowego z przestrzeni oponowych. Zmiany w płynie mózgowo-rdzeniowym często wykazują rozpoczynającą się chorobę organiczną mózgu, jeszcze zanim objawią się wyraźne zaburzenia psychiczne. Rodzaj zmian stwierdzonych laboratoryjnie w płynie mózgowo-rdzeniowym umożliwia też ustalenie sposobu leczenia. Jednakże nakłucie lędźwiowe może być niebezpieczne dla życia chorego, jeżeli przy tym nie przestrzega się zasad postępowania zapobiegających uszkodzeniu zdrowia chorego, a przede wszystkim odpowiedniego ułożenia chorego i przytrzymania go podczas zabiegu oraz zasad aseptyki. Do zabiegu należy przygotować: wyjałowione igły do nakłucia lędźwiowego z mandrynami, jałowe probówki z naklejoną kartką, zestaw strzykawek, igły dożylne i domięśniowe, pęsety anatomiczne, manometr do zmierzenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, gaziki, środki dezynfekcyjne, eter, jodyna, kwaczyki, miski nerkowate, przylepiec, środki krążeniowe.

Hydrokolonoterapia

LekarzNasze jelita tak samo jak rury kanalizacyjne mogą czasem wymagać czyszczenia. Z czasem po prostu gromadzą sie w nich złogi i osady, przynajmniej tak mówią reklamy salonów kosmetycznych. Zabieg ten jest ogólnie uznawany za taki, który ma poprawić nam zdrowie i wygląd Z każdego kilograma pożywienia, jakie zjemy tylko 15 dag wchłania się w jelicie cienkim, reszta wędruje dalej do okrężnicy a następnie zostaje wydalona. Jednak nie jest tak zawsze, ponieważ wpływ na pracę tego narządu ma stres, złe nawyki żywieniowe i brak ruchu. Może dojść do sytuacji, że zaczną zalegać resztki jedzenia w jelicie. Z czasem tworzą się z nich kamienie kałowe, które uciskają okrężnice i stymulują powstanie krwawych guzów. W jelicie grubym może się zgromadzić tak dużo obcych mas, że będzie uciskał na wątrobę, nerki i płuca. Gnijące jedzenie to toksyny, które powodują wzdęcia, otyłość i wiele innych chorób. Właśnie temu wszystkiemu zapobiegniemy poprzez płukanie jelita. Jednak są i tacy, którzy ten zabieg uważają za pozbawiony, jakiej kol wiek logiki. Jednym z kilku argumentów jest to, że organizm sam potrafi się oczyścić i nie trzeba mu pomagać sposobami z zewnątrz. U większości z nas jelita są tak drożne, że nie ma możliwości by kał za długo w nich zalegał. I raczej nie ma mowy by tworzyły się kamienie. Taka sytuacja może mieć miejsce tylko u ludzi w podeszłym wieku lub obłożnie chorych. Gdy dojdzie do zatkania okrężnicy to jelito trzeba wyciąć, żadne płukanie tu nie pomoże. Nie do końca prawdą jest też teoria, że metoda ta leczy wzdęcia i zaparcia. Co prawda dolegliwości te na chwilę ustępują, ale jest to wynik wyczyszczenia jelita. Po posiłku jelito znów się zapełnia i dolegliwości powracają, czasem nawet ze zwiększoną siłą. Nie prawda jest też, że hydrokolonoterapia pozwoli nam na zrzucenie zbędnych kilogramów. Ale płukanie jelita oprócz pozbawienia nas złych odpadków powoduje także wypłukanie tych dobrych takich jak elektrolity, biotyny i witaminy, K. Jeśli szybko nie uzupełnimy ubytków to grozić nam może nawet anemia. Dodatkowo wtłoczenie wody do jelita może spowodować jego rozerwanie i zapalenie otrzewnej. Taka sytuacja zagraża życiu i może wymagać interwencji chirurga. Jest wiele plusów i minusów, czy warto przeprowadzać czyszczenie jelita grubego każdy Zn nas musi sam sobie odpowiedzieć na to pytanie. Terapia ta jest stara jak świat, polega na wpuszczeniu przez rurkę ciepłej wody do okrężnicy.

Depresja cz2

01499Dlatego tak ważne jest zrozumienie, że to choroba, tylko tak można ja pokonać. Nie wolno udawać, że depresja to nic takiego. Chory, mimo iż tobie się może wydawać inaczej bardzo potrzebuje twojego wsparcia i towarzystwa, on wbrew pozorom nie chce być sam. Ważne jest by mu powiedzieć, że wiesz, że on bardzo cierpi i że nie jest sam. Najważniejsze jest to by zarazić go wiara, że wyzdrowieje. Trzeba jak najczęściej powtarzać, że będzie dobrze. Najgorzej by było jak byś mówił, że inny mają gorzej to przygnębia osobę z depresją. Chorego trzeba zachęcać, aby wziął się w garść na najróżniejsze sposoby, być może któryś pomoże. Ważne jest by zaakceptować stan chorego, jeśli chce on zostać a łóżku to niech tam zostanie nie wyciągaj go na siłę. Czasem osoba taka wymaga rehabilitacji jak po ciężkim wypadku. Jeśli kobieta nie może normalnie funkcjonować i leży w łóżko to ma ogromne poczucie winy, że nie jest panią domu, że się nie spełnia, zatem daj jej spokój i tego nie potęguj. Jeśli zauważysz poprawę u chorego to zachęcaj go do aktywności. Jeśli osoba tygodniami zalegała w domu to już 15 minutowy spacer będzie wystarczający. Czasem warto motywować, ponieważ zdarza się, że chory nie wykonuje jakiejś czynności, ponieważ uważa, że nie da sobie z nią rady. Pamiętaj jednak, że nie można jej do niczego zmuszać, powinna mieć możliwość decydowania, co i jak chce robić. Kolejną sprawa jest to, że musisz kontrolować swój ton, uważaj jak mówisz do chorego, ponieważ jest on w chorobie strasznie czuły. Jeśli twój ton będzie podwyższony a ty będziesz wyglądać na zniecierpliwionego to pogorszy to tylko całą sprawę. Musisz tez być szczególnie uczulony na myśli samobójcze i natychmiast reagować na jakiekolwiek sygnały. Obserwuj czy osoba z depresją nie interesuje się nagle sprawami związanymi ze śmiercią, czy nie porządkuje swoich spraw lub też podejmuje bardzo ryzykowne zachowania.

Depresja cz1

foto3Depresja może mieć różne stany, czasem doprowadza człowieka do tego, że nie wstaje on nawet z łóżka. Jeśli ktoś z twoich bliskich ma depresje to możesz mu pomóc, przedstawimy tu kilka artykułów na ten temat. Nie jest łatwo mieszkać z osoba cierpiąca na depresje. Człowiek w pewnym momencie może mieć po prostu dość ciągłych lęków, narzekania i niemocy. Aby żyć obok takiej osoby to potrzebna jest dużą cierpliwość. Jednak, jeśli nie będziemy wiedzieć a czym polega ta dolegliwość to będzie nam strasznie ciężko. Jeśli natomiast będziesz wiedzieć, na czym depresja polega to łatwiej ci będzie porozmawiać i zrozumieć chora osobę. Największym objawem depresji jest obniżony nastrój. Ktoś powie, że każdy ma lepszy i gorszy dzień, jednego dnia jest zły innego wesoły. I to właśnie jest ta różnica, bowiem osoba w depresji jest w dużo gorszym humorze, który utrzymuje się bardzo długo. Taką osobę dużo ciężej rozśmieszyć i nie widać u niej radości z codziennych czynności. Osoby takie z czasem przestają uprawiać wymarzony sport, nie chce im się wychodzić na dwór nic ich za bardzo nie interesuje. Po prostu osoba ta nie czuje szczęścia nawet tych sytuacjach, które jeszcze niedawno go cieszyły. Kolejny etap to nie dawanie sobie rady w pracy, unikanie bliskich, na koniec taka osoba całkiem się w sobie zamyka. Osoba tak ma bardzo pesymistyczne myślenie, nie sposób tego nie zauważyć nawet podczas krótkiej rozmowy. Ich stan jest na tyle po pewnym czasie ciężki, że nie interesuje ich to, że mają druga kochająca osobę, dzieci, dobrą pracę, łatwo to wszystko mogą stracić, ponieważ u osób z depresją często dochodzi do targnięć na własne życie. Jest to choroba obarczona największa ilością przypadków śmiertelnych z pośród wszystkich chorób. Ani chorzy na nowotwór ani na inne choroby nie odbierają sobie tak często życia jak osoby z depresją. Choroba ta wiąże się z egzystencjalnym bólem. Jednak nie jest to choroba tylko duchowa, bowiem osoba z depresją cierpi także na dolegliwości somatyczne. Osoby takie mają obniżony próg bólu, więc bywa ze boli ich niemal wszystko, do tego źle śpią, mają zaburzoną gospodarkę hormonalna w organizmie. Pojawiają się tez problemy z sercem i żołądkiem, brak apetytu. Zdarza się także tak ze bliscy ignorują i zaprzeczają, że ich bliski ma depresję a potem jest już o wiele trudniej o wyleczenie. Ale nic dziwnego, bowiem wszechświadomość o tej chorobie wiąże się z szokiem, po prostu ciężko niektórym zrozumieć, że depresja to choroba.

Masaż dzwiękiem

Jest to masaż przeznaczony w swym założeniu dla osób miewających problemy z migreną, bólami mięśni, krążeniem. Masaż ten odbywa się przy użyciu mis i gongów, z których wydobywa się dźwięki. Tybetańczycy stosują terapię tego typu już od tysięcy lat. Od kilu lat metoda terapii dźwiękami rozwija się prężnie i na starym kontynencie. Zawdzięczamy to Niemieckiemu badaczowi, który przed laty odwiedzał kraje takie jak Nepal czy Tybet w celu poszukiwaniu alternatywnych metod leczenia. Gdy nazbierał on doświadczenia to procował swoją metodę leczenia dźwiękami i to właśnie ona przyjmuje się w terapiach stosowanych w europie. Ale jak to się dzieje, że dźwięki leczą? Otóż zarówno misy jak i gongi tybetańskie wytwarzają wibracje, a one z kolei odpowiadają drganiom poszczególnych narządów w naszym ciele. Dzięki temu drganie z misy czy też z gongu przechodzi do naszego organizmu i wspomaga działanie określonego narządu. Jeśli chcesz skorzystać z tej metody leczenia to uważaj, ponieważ jest mnóstwo naciągaczy, którzy tylko czekają by wyłudzić pieniądze. Metoda ta wygląda na banalnie prostą jednak, aby poprawnie ją leczyć trzeba posiadać rozległą i bardzo mocną wiedzę. Jeśli zabieg zostanie przeprowadzony przez osobę bez doświadczenia to nie tylko on nam nie pomorze, ale i może on zaszkodzić. Ten typ masażu najczęściej jest wykonywany na osobie leżącej, rzadziej siedzącej czy stojącej, choć i Take formy są dopuszczalne. Misy są układane na ciele pacjenta i w jego otoczeniu. Następnie są wprawiane w drżenie za pomocą delikatnych uderzeń. W pomieszczeniu, w którym odbywa się masaż znajdują się najczęściej także gongi, które mają wspomóc misy. Zabieg trwa około godziny i zapłacimy za niego od 120 do 200 zł. Masaż taki pomoże pozbyć się bólów karku i pleców, poprawi on pracę układu krążenia i układu trawiennego poprawiając przy tym przemianę materii. Masaż ten ma także działanie psychiczne, ponieważ uspokaja i wzmaga kreatywność a także poczucie wartości. Jednak masaży z użyciem mis i gongów nie powinno się przeprowadzać u osób z ostrymi zapaleniami w organizmie. Przeciwwskazaniem jest też rozrusznik serca oraz branie środków psychotropowych. Doradza się także by z zabiegu nie korzystały kobiety w ciąży a szczególnie te w pierwszym trymestrze oraz na miesiąc przed rozwiązaniem. Po takim masażu można zastosować kosmetyki. Jeśli chcesz się zrelaksować to w sklepie muzycznym możesz znaleźć muzykę na płycie, która jest tworzona za pomocą mis i gongów.

Gdy boli kark

Wiele osób wie, co to sztywność karku, pojawia się ona najczęściej rano, gdy śpimy w niewłaściwej pozycji. Przedstawię kilka sposobów na poradzenie sobie z bólem. Jeśli naszym problemem jest tylko uczucie sztywnienia i osłabienie mięśni to z pomocą mogą nam przyjść proste ćwiczenia. Najbardziej niewskazane są wysokie poduszki. Podczas snu regenerują się uszkodzone dyski tego odcinka kręgosłupa. Dlatego to jak śpimy jest bardzo ważne. Jeśli ból jest ostry to z pomocą mogą nam przyjść specjalne ortopedyczne poduszki. Mają one dobrą właściwość, która polega na dostosowywaniu kształtu do naszej Glowy. Dzięki czemu nasz kręgosłup przyjmuje podczas Sanu specjalną pozycje zwaną fizjologiczną. Ale by nasz dysk nie ulegał zwyrodnieniom to musimy mu zapewnić też dostateczną ilość ruchu. Dzięki temu zapewnimy mu stały dopływ krwi i tlenu. Wskazana jest tu gimnastyka, która będzie rozciągała nasze mięśnie. Wskazane jest udanie się do profesjonalnego masażysty lub udanie się na jakiś zabieg z użyciem ciepła, zimna lub ultradźwięków. Czasem nieuniknione jest używanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, musimy jednak pamiętać by się do tego nie ograniczać i zapewnić też duży poziom witamin i minerałów. Jeśli dojdzie d sytuacji, gdy ból staje się ostry i występuje codzienni, do tego sztywnienie karku ogranicza nasze uchy głowa to powinniśmy udać się do specjalisty. Dzięki temu zostanie ustalona przyczyna naszych kłopotów. Często na początku ból pojawia się tylko przy przeciążeniu i przewianiu karku. Leczenie w fazie początkowej ogranicza się zazwyczaj do leczenia zachowawczego, Może okazać się, że będziemy musieli unieruchomić kręgosłup za pomocą specjalnego kołnierza ortopedycznego. Wskazane są też leki, które zmniejszają napięcie mięśniowe oraz niesterydowe leki przeciwzapalne. Czasem przeprowadza się też zabiegi za pomocą impulsów elektrycznych oraz miejscowe blokady okołokręgosłkłupowe. Jeśli choroba jest już zaawansowana to konieczna może okazać się operacja. Ulgę w cierpieniu może też przynieść naświetlanie lampą foto. Miejsce bólu naświetla się przez około dziesięć minut z odległości 0, 5m. Czasem niektórzy korzystając z domowych sposobów dogrzewania kark za pomocą suszarki. Wystarczy strumień gorącego powietrza skierować na kark z odległości 20 cm i trzymać tak przez min kwadrans a najlepiej dwadzieścia minut. Pamiętajmy też o domowych ćwiczeniach, które wzmocnią mięśnie karku. Wystarczy spleść dłonie na karku i naciskać na ręce głową tak by poczuć napinające się mięśnie.

Zioła Dr. Breyera

W Polsce przedwojennej było znanych wiele metod ziołolecznictwa ale najbardziej znaną była ta Stanisława Breyera. Lekarz ten miał nawet swą firmę która produkowała mieszanki ziołowe. Najbardziej znaną mieszanką był ta zwany katalizator ziołowy który miał za zadanie leczyć wszelkie schorzenia przewlekłe. Lekarz ten stosował zioła i wierzył że są one lepsze i zdrowsze niż ich syntetyczne odpowiedniki. Do ulubionych roślin tego badacza należał czarny bez i ślaz okrągłolistny. Owoce czarnego bzu suszył i robił z nich odwary i napary które odtruwały organizm. Poprawiały one też trawienie i odporność organizmu. Lekarz ten w swych terapiach stosował też berberys i ska. Często w swych terapiach lubił przepisywać to co pacjenci mieli w domu pod ręką. Wierzył on w di zalanie proszku z suszonych jabłek i jagód berberysu. Zarówno jeden jak i drugi specyfik zawiera dużo witamin szczególnie C. Jest ona bardzo cenna dla osób starszych, osłabionych i przeziębionych. Bardzo często zalecał on picie herbatki z suszonych jabłek. Do jej największych zalet należy łagodzenie dolegliwości przewodu pokarmowego oraz tych ze strony układu krążenia. Herbatka z jabłek działa też uspokajająco. Aby ją przygotować wystarczy przez pięć minut parzyć łyżeczkę suszonych jabłek w szklance wrzątku. Breyer prowadził też badania nad wpływem światła, ciepła, śmiechu i łez na zdrowie człowieka. Zajmował się też psychologicznymi metodami uzdrawiania.

Pokonaj rozstępy

Problem ten nie tylko dotyk kobiet, często z rozstępami mają problemy mężczyźni. Nie jest to schorzenie a raczej defekt kosmetyczny. Rozstępy to wrzecionowate zmiany na skórze przypominające blizny. Początkowo mają zabarwienie intensywnie czerwone, czasem fioletowe. W takich momentach skóra często swędzi i piecze. Po pewnym czasie miejsca te zmieniają kolor na perłowy. Ich powierzchnia staje się nie równa a skóra w tych miejscach staje się jak by lekko zapadnięta. Mówiąc prościej rozstępy to ubytki w tkance łącznej skóry. Za prawidłowe napięcie i rozciąganie skóry odpowiedzialne są włókna kolagenu i elastyny. Powstają one w skórze właściwej. Jeśli cos zaburzy ich produkcję to nie tylko powstają one w za małej ilości, ale też o słabych właściwościach, są niepełnowartościowe. Zaburzenia te mogą być spowodowane na przykład przez hormon stresu, czyli kortyzol wytwarzany przez korę nadnerczy. Jego wysokie stężenie może mieć wiele powodów, ale najczęściej winne są choroby takie jak choroba Cushinga. Może mieć taka sytuacja również miejsce u osób mających za wysoki poziom estrogenów. Rozstępy występują na przykład podczas ciąży, kiedy to skóra jest silnie rozpychana na zewnątrz. Winna może być zła dieta uboga w mikro i makro elementy. Czasem u podłoża rozstępów stoją geny. Jeśli chodzi o walkę z nimi to szansę na całkowite się ich pozbycie mamy tylko wtedy, gdy są one jeszcze w fazie zapalnej. Rozpoznamy ją po kolorze czerwono fioletowym. W późniejszych fazach możliwe jest tylko sprawienie by rozstępy były mniej widoczne. Trzeba być jednak bardzo konsekwentnym w swych działania ich by osiągnąć zadowalając efekty. Miejsca objęte rozstępami trzeba masować przynajmniej raz dziennie. Najlepiej robić to gąbką lub miękką szczotką. Masaż taki nie może być za krótki. Musi trwać kilka minut. Masuj wzdłuż linii rozstępów. W przeciwnym razie możesz je rozszerzyć. Usprawni to mikrokrążenie i poprawi elastyczność skóry, dzięki masażowi użyty potem krem znacznie szybciej się wchłonie. Do walki najlepiej używać specjalnych kremów. Ich skład jest tak dobrany by stymulować produkcję kolagenu i elastyny, działają one an skórę odżywczo i ujędrniająco. Ważne by krem miał w swym składzie witaminy takie jak A, C, E, poprawią one kondycję skóry i pomogą walczyć z wolnymi rodnikami. Jeśli domowe sposoby nie przynoszą zamierzonego efektu to możesz odwiedzić specjalistę. W gabinecie dermatologii estetycznej pomogą całkowicie zlikwidować rozstępy.

Plamka żółta

W skrócie chorobę tą oznacza się, jako AMD, najczęściej zaczyna się ona po pięćdziesiątym roku życia, ale są też przypadki odnotowane u młodszych pacjentów. Jednak widać, że częstotliwość rośnie wraz z wiekiem. Częściej chorują kobiety i osoby o jasnych tęczówkach, szacuje się, że problemy w naszym kraju ma około miliona osób z tą chorobą. Przyczyną choroby, a co za tym idzie pogorszenia widzenia jest obumieranie czopków, – czyli komórek światłoczułych w plamce żółtej. Jest to miejsce w centralnej części siatkówki, które odpowiada za widzenie przedmiotów znajdujących się w centrum widzenia. AMD ma dwie postaci suchą i mokrą. Postać pierwsza polega na odkładaniu się złogów tłuszczowych nazywanych druzami w okolicy czopków. Przez to zostaje upośledzona wymiana tlenowa i metaboliczna w czopkach. Niedotlenione i źle odżywione obumierają. Postać sucha rozwija się wolno, nie prowadzi do utraty wzroku, ale może go znacząco pogorszyć. Przez to może stać się niemożliwe wykonywanie wielu skomplikowanych czynności a to pływa znacząco, na jakość życia. Jeśli chodzi o postać mokrą to rozwija się ona znacznie szybciej i może doprowadzić do utraty wzroku. Stanowi to 10 procent zwyrodnień plamki żółtej. Postać ta charakteryzuje się tym, że w okolicy plamki żółtej powstają nieprawidłowe naczynia krwionośne, z których przesącza się lub nawet wylewa krew. W ten sposób powstaje błona, podsiatkówkowa, blizny, obrzęk siatkówki i dochodzi do jej uszkodzeń. Dlatego ważne jest szybkie zgłoszenie się do okulisty nawet, jeśli mamy niewielkie problemy. Musimy być szczególne czujni na kłopoty z dostrzeganiem szczegółów takich jak kolory, kształty itd. Obraz traci ostrość w centrum widzenia. Ostatnim ostrzeżeniem jest pojawienie się ciemnej plamki przesłaniającej centralną część obrazu. W wersji suchej zaleca się przyjmowanie preparatów witaminowo – mineralnych. Powinny one zawierać dużo witaminy C, E, selenu i cynku. Powinno się tez stosować suplementy diety z luteiną i zeaksantyną. Są to silne przeciwutleniacze i zarazem barwniki znajdujące sie w czopkach. Trzeba tez wzbogacić dietę o kwasy omega-3, które hamują rozwój choroby. Jeśli chodzi o drugą postać to najlepsze efekty można osiągnąć poprzez wstrzyknięcie do gałki ocznej preparatów anty-VEGF, które ograniczają rozrost naczyń krwionośnych. Największym minusem tych leków jest ich dość wysoka cena i konieczność częstego ich stosowania. Czasem do leczenia dołącza się tez terapię fotodynamiczną. Metoda ta za pomocą lasera niszczy nieprawidłowe naczynia krwionośne.