Kaszel

leki-goraczkaNie musisz godzić się na tą uciążliwą dolegliwość, są sposobu, które go ograniczą lub złagodzą. Często wystarczy pić syropy i płukać gardło. Kaszel w większości przypadków jest objawem przeziębienia, dokucza nam zwykle od tygodnia do dwóch. Jeśli jednak po tym czasie nie ustępuje to trzeba udać się do lekarza. Podobnie, jeśli towarzysza mu duszności. Jednak kaszel może zniknąć wcześniej, jednak trzeba mu w tym pomóc. Jednym z lepszych jest napar z szałwii, działa on przeciwzapalnie i odkażająco. Saszetkę tego zioła zalewamy wrzątkiem i odstawiamy pod przykryciem. Gdy przestygnie to płuczemy gardło, co kilka godzin. Innym rozwiązaniem jest płukanie gardła roztworem Oli, ma on przede wszystkim działanie odkażające. Do szklanki przegotowanej wody dodajemy łyżeczkę soli, gardło płuczemy trzy do czterech razy dziennie.  Mi bardzo pomaga płukanie gardła roztworem wody utlenionej, w tym celu do szklanki wody o temperaturze pokojowej dodajemy łyżeczkę wody utlenionej. Gardło płuczemy trzy razy na dobę. Oprócz naparów ulgę przyniosą także syropy. Możemy bez problemu przyrządzić je w domu. Doskonałym połączeniem jest wymieszanie soku z cytryny i oliwy. Taki syrop działa antybakteryjnie i przeciwzapalnie. Bierzemy 200ml oliwy z oliwek i mieszamy z sokiem z jednej cytryny. Syrop z siemienia lnianego działa przeciwzapalnie i nawilża śluzówkę gardła. Łyżeczkę ziaren zalewamy szklanką wody o temperaturze pokojowej. Potem gotujemy na wolnym ogniu przez 10 min. Imbir ma działanie rozgrzewające i nawilżające. Kroimy go w plasterki i zalewamy wodą, potem gotujemy na wolnym ogniu. Pijemy z miodem rano i wieczorem. Na kaszel mokry z kolei polecamy syrop z cebuli. Bierzemy trzy średnie cebule, kroimy w kostkę, wsypujemy do słoika i zasypujemy 0, 5 szklanki cukru. Potem odstawiamy na dwa do trzech dni Az puści sok. Pić trzeba trzy razy dziennie po łyżeczce. Cukier można zastąpić miodem. Innym rozwiązaniem jest połączenie mleka z czosnkiem. Rozgrzewamy kubek mleka, dodajemy potem łyżeczkę masła, miodu i rozgnieciony ząbek czosnku. Masło nawilża czosnek dziąsła antybakteryjnie. Mieszamy i pijemy na noc, najlepiej gorący. W kaszlu pomogą tez nam inhalacje, czyli wdychanie pary wodnej np. z solą, lub ziołami takimi jak szałwia, tymianek czy rumianek. Można też postawić bańki, w przypadku kaszlu stawia się je na bocznych powierzchniach klatki piersiowej, mobilizuje się w ten sposób nasz układ odpornościowy do walki z przeziębieniem.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Czym jest astma?

Myślę, że należy przede wszystkim ustalić podstawowe fakty na temat astmy, aby dobrze zrozumieć wszelkie sprawy z nią związane. Każdy oddech oznacza wymianę powietrza atmosferycznego z tym, które znajdowało się w naszych płucach. Gdy wykonujemy wdech i wydech, powietrze przedostaje się w dół i w górę po sieci rurek płucnych. Każda przeszkoda w przepływie powietrza może wywołać problemy z oddychaniem, np. jeśli kawałek jedzenia utknie w gardle, zachłystujemy się i zaczynamy gwałtownie łapać oddech. Gdy zmniejszanie się przepływu powietrza w oskrzelach jest procesem stopniowym i stałym, może spowodować zasłabnięcie lub nawet utratę przytomności. Słowo astma znaczy dokładnie „trudności w oddychaniu”. Występują one wówczas, gdy małe rurki doprowadzające powietrze do płuc zwężają się lub są w stanie zapalnym. Towarzyszy temu zespół objawów W płucach rury dzielą się na coraz drobniejsze, tworząc całą tkankę płucną. Na obrzeżach płuc rurki te mają już dosłownie mikroskopijną średnicę — tak, jak gałązki korony dębu są drobniutkie w porównaniu z potężnym pniem drzewa. Zresztą tak właśnie wyglądają płuca— wystarczy wyobrazić sobie dąb odwrócony podstawą pnia do góry. Z każdym oddechem niemal całkowicie opróżniamy płuca z powietrza, zastępując je świeżym powietrzem. W ten sposób życiodajny tlen, potrzebny do funkcjonowania naszego organizmu, jest dostarczany do płuc, a zbędny dwutlenek węgla — usuwany. Należy sobie zdawać sprawę, że rurki w płucach nie są zwykłymi sztywnymi przewodami — wprost przeciwnie: są to żywe, aktywne i bardzo wrażliwe tkanki, zdolne do reagowania na wiele bodźców. Zakłócenia w oddychaniu to nieprawidłowe reakcje tych rurek na różne bodźce. Zewnętrzna, umięśniona warstwa kurczy się i rozkurcza mniej więcej tak, jak można kurczyć i rozkurczać mięśnie rąk i nóg. Jednak w odróżnieniu od mięśni narządów ruchu mięśniowa warstwa rurek płucnych jest niezależna od naszej woli — może się kurczyć pod wpływem jakiegoś przypadkowego bodźca i rozkurczać stopniowo wraz z jego eliminowaniem.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Biegunka

biegunkaBiegunka jest jedną z typowych wakacyjnych dolegliwości. Przyczyną tego może być jedzenie przez nas nie umytych owoców i warzyw, niedopieczonych mięs czy rozmrożonych lodów. Biegunka to nic innego jak gwałtowna reakcja organizmu na toksyczne substancje w naszym organizmie. Podrażnione jelita zaczynają się szybciej niż normalnie kurczyć, a pokarm przesuwa się w nich tak szybko, że nasz organizm nie jest wstanie wchłonąć zawartej w nim wody. Efektem takiego szybkiego przesuwania się jedzenia jest biegunka – czyli częste nawet ponad 3 razy dziennie oddawanie luźnych, a nawet płynnych stolców. Oprócz biegania do toalety może towarzyszyć jej temperatura, nudności i wymioty, ból brzucha. W czasie biegunki należy przyjmować dużo płynów, gdyż biegunka może doprowadzić do odwodnienia organizmu. Wakacyjne biegunki najczęściej są wywołane bakteriami E coli, Campylobacter, Shigella, Salmonella, Aeromanas, czy Plesiomonas. Baterie te wnikają do naszych organizmów z zakażonym pokarmem czy płynem. Można uniknąć nieprzyjemności stosując pewne podstawowe zasady. Pierwszą z nich jest dokładne mycie rok przed każdym posiłkiem. A także owoców, warzyw a nawet przyborów kuchennych. Uważaj, żeby już ugotowany posiłek nie miał styczności z surowymi produktami np. z mięsem. Żywność przechowujemy w dobrze zamkniętych pojemnikach. Koniecznie sprawdzajmy daty przydatności do spożycia. Nie pijmy nieprzygotowanej wody, oraz nie jedzmy surowych jajek, czy mięsa szczególnie w okresie letnim. Będąc na wyciecze w lesie nie jedz owoców leśnych prosto z krzaczka, gdyż trzeba je dobrze umyć. Jeśli nie znasz się na grzybach po prostu ich nie zbieraj. Starajmy się unikać jedzenia z przydrożnych budek na ulicy, stołujmy się raczej w restauracjach. Lody jedzmy tylko gdy wyglądają na dobrze zmrożone. Gdy mimo tych wszystkich ostrożności nie uda ci się ustrzec od biegunki pamiętaj o spożywaniu dużej ilości płynów. Przede wszystkim pij wodę, ale może to być także napar z rumianku czy specjalnych płynów nawadniających. Jeśli do biegunki dołączą wymioty, pij schłodzoną wodę małymi porcjami, można w ten sposób ograniczyć wymioty. Unikaj napojów które odwadniają organizm takich jak mocna herbata, kawa czy cola, ponieważ zawierają kofeinę, która odwadnia nasz organizm. Wskazane jest przyjmowanie probiotyków, które przywrócą odpowiednia florę bakteryjną w jelitach. No i niezmiernie ważna jest w takiej sytuacji dieta lekkostrawna. Jedz kleiki ryżowe i kaszy manny, duszone jabłka, banany, zupę marchwiankę oraz suchary. Należy także zażyć leki przeciwbiegunkowe np. z chlorowodorkiem loperamidu. Równie pomocny będzie też węgiel, który oczyści nasz organizm z toksyn, co złagodzi dolegliwości biegunkowe. Gdy podczas biegunki masz silne bóle brzucha, można zażyć leki rozkurczające. Jeśli biegunka się przedłuża i żadne leki na nią nie działają skontaktuj się z lekarzem. U osób dorosłych powyżej 48 godzin a u dzieci i osób starszych 24 godziny.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Alzhaimer

Choroba ta objawia się tym, że coraz więcej rzeczy zapominamy. Alzheimer to nie tylko postępujący problem z pamięciom, ale także z orientacją w czasie i przestrzeni, wyrażaniem myśli i sądów. Coraz bardziej pogłębiająca się choroba przynosi problemy z pisaniem, czytaniem i liczeniem. W jej zawansowanym stadium pojawiają się problemy z połykaniem, czego konsekwencją jest choroba zapalenia płuc; utrzymaniem równowagi, co sprzyja upadkom a konsekwencją tego mogą być złamania; czy kontrolą oddawania moczu, co prowadzi do założenia cewnika i zwiększa ryzyko zakażeń układu moczowego. Zmiany w mózgu, które nieodwracalnie zachodzą w czasie tej nieuleczalnej choroby wywołują zmiany zachowania i nastroju. Chorzy zaczynają tracić zaufanie do innych, zmienia się ich rytm snu i czuwania, stają się uparci, oraz miewać halucynację. Alzheimer sprawia, że chory po kolei zapomina wszystko co przeżył, a nawet to kim był. Choroba ta jest u większości pacjentów wynikiem niekorzystnego splotu genetycznych predyspozycji, stylu życia i warunków środowiska. Wygląda to tak, że w mózgu jest mniej komórek nerwowych i znaczniej mniej powiązań między nimi niż w zdrowym mózgu. Można inaczej powiedzieć, że u osób, które chorują na Alzheimera mózg z czasem się kurczy. Choroba ta nie jest częścią normalnego starzenia się, ale ryzyko zachorowania na to schorzenie wzrasta mniej więcej co pięć lat od momentu ukończenia 65 roku życia. Dlatego z badań wynika, że choroba ta dotyczy niemal połowy osób po 85 roku życia i pewnie dlatego częściej chorują kobiety z racji tego że po prostu dłużej żyją. Ale to również kobiety wykazują bardziej zaawansowany zanik pamięci, niż mężczyźni w tym samym stadium zaawansowania choroby. Zwoiste zmiany w DNA, które niemal gwarantują rozwój Alzheimera można wykryć u mniej niż pięciu na stu chorych. Dotychczas zidentyfikowano jeden taki gen APOE-4. Ryzyko zachorowań na Alzheimera jest większe jeśli choroba ta występuje w bliskiej rodzinie niż przez siedzący tryb życia, wysoki cholesterol, palenie papierosów czy nadciśnienie.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Celiakia – co to?

Prawie 400 000 osób w naszym kraju cierpi na nie tolerancje białka znajdującego się w zbożach. Choć przecież ziarna te to samo zdrowie. Jednak na organizmy tych osób białko to działa zupełnie w inny sposób, powoduje zanik kosmków jelitowych, są to maleńkie wypustki błony śluzowej. Zadaniem ich jest wchłanianie do krwi substancji odżywczych które znajdują się w trawionych produktach. Gdy kosmki te ulegają uszkodzeniu, co ma miejsce po zjedzeniu produktów zbożowych, pojawiają się różne dolegliwości. To jest właśnie choroba trzewna czyli celiakia. Osoba z tą chorobą nie może jeść takich produktów jak pieczywo, makarony, ciasta. Muszą oni być na diecie bezglutenowej. W diecie tej zakazane są: pszenice, Zyto, jęczmień, owies, pszenżyto oraz orkisz. Z choroby tej się nie wyleczymy, dlatego do końca życia trzeba unikać produktów z wymienionych zbóż. Choroba ta występuje dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Rozpoznać tę chorobę nie jest łatwo ponieważ typowe objawy daje ona tylko u 10% chorych. Mowa tu o bólach brzucha, wzdęciach, powiększonym obwodzie brzucha, biegunki, zaparcia, chudniecie, niski wzrost lub inne zaburzenia w rozwoju dzieci, nadpobudliwość, męczenie się, depresja. Co ciekawe to u pozostałych 90% choroba nie daje żadnych dolegliwości układu pokarmowego. Aby rozpoznać chorobę należy wykonać badanie krwi oraz gastroskopię. Jeśli już lekarz wykryje u nas tą chorobę to nie musimy łykać żadnych tabletek. Jedyne co musimy robić to stosować się do diety bezglutenowej. Dlatego osoby takie muszą przyzwyczaić się do czytania opisów produktów które znajdują się na etykietach. Wsparcia możemy szukać w odpowiednich stowarzyszeniach działających na terenie naszego kraju. Uzyskamy tam wsparcie psychologiczne i merytoryczne. Przekreślony znak kłosu zboża który jest na opakowaniu oznacza że produkt ten nie zawiera glutenu. Jeśli chodzi o produkty bezglutenowe to mamy do wyboru: kukurydzę, ryż, ziemniaki, soję kasze kukurydziane, gryczane, jaglane, proso, amaratus, grykę, soczewicę, fasolę, owoce morza, warzywa, mleko, maślanki, kefiry sery białe oraz żółte, oleje i cukry, specjalne proszki do pieczenia, ziła oraz czysty przecier pomidorowy. Najwięcej glutenu zawierają takie produkty jak: mąka żytnia, pszenna, orkiszowa, jęczmienna, kuskus, kawa zbożowa, konserwy mięsne i rybne, ketchupy, kostki rosołowe… Osoby takie muszą też uważać na lei przeciwbólowe i preparaty witaminowe.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Wirus C

Na świecie jest stosowany nowy rodzaj terapii, jednak w naszym kraju jest on nie dostępny. Metoda ta zwana jest terapią molekularną i daje lepsze efekty od dotychczasowych. Nowe leki nie tylko niszczą rozwój wirusa ale i hamują jego replikacje. W ten sposób zostaje zmniejszona jego zdolność do powielania się. Zaletą tej terapii jest to że chroni przed rozwojem w organizmie lekoopornych mutacji wirusa. W wielu przypadkach to waśnie one odpowiadają za niepowodzenie terapii. Na dzień dzisiejszy nie wiadomo jeszcze kiedy lek trafi do polski. Wiele osób boi się różnych badań by nie zarazić się wirusem C. Podczas gastroskopii nie można się zarazić. Chronią nasz specjalne procedury które musimy przejść by poddać się badaniami endoskopowym. Dlatego zabiegi tego typu nie są obarczone ryzykiem. Ryzyko dla przykładu mamy podczas zabiegu u dentysty, dlatego trzeba zwrócić uwagę czy zakłada on nowe rękawiczki przy naszej wizycie. Zarazić się możemy także podczas pobierania krwi, kroplówką, zastrzykami. Według badań aż 6% pracowników służby zdrowia jest zarażonych tym wirusem. Wirusem tym można tez zarazić się u kosmetyczki, dlatego musimy obserwować czy myje ona ręce raz czy wyrzuca zużyty sprzęt. Poważnym źródłem zagrożenia jest też robienie tatuażu lub piercingu. W takich salonach które to wykonują często higiena idzie w zapomnienie. Szanse na wyleczenie są ale tylko połowie chorych udaje się całkowicie wrócić do zdrowia. Ważne jest jak najszybsze podjęcie leczenia, tak by nie doszło do marskości, która jest powodowana przez przewlekłe zapalenie wywołane przez wirusa typu C. Coraz cześciej chorują osoby młode. Podobno winą jest to że lata temu dochodziło do częstych zakażeń noworodków podczas porodu, często też nosicielkami były matki. Wirus C często uaktywnia się dopiero po 20 czy też 25 roku życia i dopiero teraz daje o sobie znać. Przed staraniem się o dziecko warto by było wykonać test na obecność wirusa C oraz B. Powinna to zrobić każda przyszła mama. Test taki można wykonać bez skierowania w każdym laboratorium za około 30zł. Jełki co roku robimy wyniki morfologii i są one dobre to wcale nie znaczy że nie mamy wirusa. Chory może mieć nawet prawidłowe wyniki próby wątrobowej. Wirus może dodatkowo wywołać cukrzyce, bowiem aż 75% zakażonych osób ma podwyższony poziom cukru. Aby zdiagnozować wirusa konieczne jest wykonanie badania przeciwciał HCV. Ich brak oznacza że osoba badana nigdy nie miała kontaktu z wirusem. Wynik przeciwny może świadczyć że masz wirusa lub że twój układ odpornościowy go zwalczył w przeszłości. Dopiero 100% pewność daje badanie molekularne na białko wirusa.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Wędrująca śluzówka macicy

Choroba ta nazywana jest adenomiozą, jest to kuzynka endometriozy. Dotyka ona kobiet w wieku około menopauzalnym Przy endometriozie mamy do czynienia z sytuacją, w której śluzówka wyściełająca macicę wędruje poza ten narząd. Przy tytułowej chorobie trasa ucieczki jest inna i nieco krótsza. Ucieka ona tylko do warstwy mięśniowej budującej ścianę macicy. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą długotrwałe lub bardzo obfite miesiączki, czasem nawet z widocznymi skrzepami krwi. Menstruacje są bolesne a ból ma tendencję nasilającą się. Czasem też mogą pojawić się krwawienia międzymiesiaczkowe. Można też odczuwać bolesność w trakcie stosunków seksualnych. Macica powiększa się, przez co może pojawiać się ból w dole brzucha. Ale jest też sporo kobiet, które w ogóle nie odczuwają żadnych niepokojących objawów. Wśród czynników powodujących chorobę są takie jak wielokrotne poronienia, liczne porody, łyżeczkowanie jamy macicy, przewlekłe zapalenie macicy. Choroba ta nie ujawnia się u młodych dziewcząt, najczęściej jest wykrywana tusz po menopauzie. Jeśli chora odczuwa ból to pomagają preparaty przeciwbólowe. Obfite krwawienia można zmniejszyć poprzez tabletki antykoncepcyjne lub plaster. Jeśli nie ma objawów to leczenie nie jest konieczne. W niektórych przypadkach jedynym rozwiązaniem może okazać się wycięcie operacyjne macicy. Warto też wiedzieć o tym, iż choroba zanika jednostajnie i samoistnie po menopauzie, gdy spada poziom estrogenów. Ból w trakcie miesiączki możemy spróbować załagodzić ciepłą kąpielą lekami przeciwbólowymi trzeba uważać. Choroba ta przyczynia się do problemów z zajście w ciążę i jej donoszeniem. Długotrwałe miesiączki mogą być przyczyną niedokrwistości. Do końca nie wiadomo, co jest przyczyną adenomiozy. Jednak specjaliści są zdania ze winna jest operacja w obrębie macicy. Twierdzi sie też, że może ona powstać poprzez mikro urazy.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Zaparcia

Leczenie

Zaparcia pojawiają się wtedy kiedy wypróżniamy się rzadziej niż 2 razy w tygodniu, a jeśli ten proces trwa długo może prowadzić to do poważnych schorzeń. Zaparcia mogą nam towarzyszyć przez siedzący tryb życia, niezdrowa dieta, nadużywanie niektórych leków, czy po prostu zwalniająca z wiekiem przemiana materii. Niezależnie od tych czynników trzeba jak najszybciej uwolnić nasz organizm od zaparć, ponieważ zaparcia szkodzą naszemu zdrowi. Osoby które mają problem z wypróżnieniem się, najczęściej sami zaczynają działać, kupując w aptece leki przeczyszczające, systematycznie zwiększając ich dawkę. Skutkiem takiego „leczenia” samego siebie jest uszkodzenie błony śluzowej jelita grubego i w konsekwencji osłabienia wrażliwości jelita i pogłębienie problemu. Jeśli będziemy nadużywać środków przeczyszczających może to zaburzyć wchłanianie minerałów, rozpuszczanych w tkankach witamin A,E,D i K i białka. Niedobór tych witamin jest konsekwencją osłabienia odporności naszego organizmu, pogorszenia się stanu naszych kości czy zaburzeń krzepliwości krwi. Problem z wypróżnieniem może prowadzić do stanu zapalnego końcowego odcinka jelita grubego. Powodem tego jest zalęgające zbitki pokarmu w odbytnicy. Wówczas podczas wypróżniania towarzyszy nam ból oraz może pojawić się śluzowo krwista wydzielina tzw. biegunka rzekoma, która może sugerować nawet raka jelita. W czasie zaparć mogą pojawić się hemoroidy. Towarzyszące zaparci i zbyt długie siedzenie w toalecie i napinanie mięsni brzucha prowadzi do przeciążenia układu żylnego w miednicy mniejszej i okolic odbytu a w konsekwencji do powiększenia się hemoroidów. Konsekwencją tego jest to, iż guzki hemoroidowi nadmiernie się rozciągają wypełniając się krwią ponad miarę i nie opróżniają się z niej do końca. Wówczas dochodzi do stanów zapalnych hemoroidów oraz okolic odbytu, która nazywa się chorobą hemoroidalną potocznie żylaki odbytu. Dolegliwości to swędzenie, któremu może towarzyszyć wilgotność w okolicy odbytu oraz niewielkie krwawienie. Skutkiem nadmiernego skurczu mięśnia zwieracza może dojść do pęknięcia błony śluzowej odbytu. Podczas oddawania kału mięsień ulega skurczom, rozsuwając brzegi szczeliny utrudniając gojenie się rany. Po wypróżnieniu się towarzyszy silny ból, a w kale pojawia się krew. Pojawia się również świąd i wydzielina zapalna w odbycie. Konsekwencją zaparć mogą być uchyłki jelita – są to drobne uwypuklenia błony śluzowej jelita grubego, tworzące zagłębienia. Nie do końca opróżniona z nich treści pokarmowa zalega, gnije i prowadzi do rozwoju stanów zapalnych. Objawem takiego stanu są wzdęcia i bóle brzucha. Gdy towarzyszą nam ciężkie zaparcia mogą pojawić się kamienie kałowe – dochodzi do nich przez odwodnienie mas kałowych, które stają się twarde jak kamień. Kamienie kałowe mogą drażnić śluzówkę, powodować odleżyny i owrzodzenie jelita. Czasami zdarza się tak, że kamienie kałowe zatykają światło jelita co prowadzi do jego niedrożności. Towarzyszące temu objawy to kilkunastodniowy brak wypróżnienia, uczucie pełności w odbytnicy, wzdęcia i ból brzucha.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Świąd odbytu

Jest to dość częsta, silnie uprzykrzająca życie przypadłość. Wiele osób się jej wstydzi, nie mówi o niej lekarzowi. Szacuje się, że z tą dolegliwością może mieć nawet problem 5 procent populacji światowej. Częściej mają z tym problemy mężczyźni niż kobiety. Widać też, że dolegliwsi e częściej doskwierają latem. W niektórych przypadkach świąd jest trudny do zniesienia. Uczucie to chorzy pisują, jako pieczenie, wędzenie, zapalenie. Stan taki niemożliwa normalne funkcjonowanie, pracę i odpoczynek. W rezultacie tego bardzo często dochodzi do zaburzeń emocjonalnych. Chory ma niską samoocenę, odcina się tez od znajomych. Rozpoznanie takiego stanu zwykle jest proste i nie wymaga żadnych skomplikowanych badań laboratoryjnych. Do postawienia diagnozy wystarczy wywiad i obejrzenie krocza. Zazwyczaj w Tm miejscu skóra jest zaczerwieniona i przekrwiona. Znacznie trudniej jest stwierdzić, co powoduje taki stan. Trzeba w tym celu przeprowadzić sposób badań ogólnych i specjalistycznych. Chory powinien tez być skierowany na konsultację do chirurga, ginekologa i dermatologa. Jest kilka teorii odnośnie tego, co jest przyczyną świądu. Jedna z teorii głosi, że stan ten występuje u osób, które spożywają duże ilości czekolady, żółtego sera, alkoholu, Kwy itp. Przyczyną może też być niedobór witaminy A Id. Jednak możliwości jest o wiele więcej. Dlatego też przyczyny zostały podzielone na miejscowe i ogólnoustrojowe. Do przyczyn miejscowych zaliczamy: wszystkie choroby, które powodują wzmożoną wilgotność odbytu, hemoroidy, choroby zapalne jelita grubego, nowotwory, szczeliny odbytu. Do przyczyn miejscowych zaliczamy również nieprawidłowe dbanie o higienę, nadmierne pocenie się, zapleni skóry. Winien mogą tez być kosmetyki, dezodoranty. Czasem przyczyną może tez być niewłaściwa bielizna. Winne mogą tez być choroby kobiece z obfitą wydzieliną z pochwy i zakażeniem okolic odbytu. Do przyczyn ogólnoustrojowych zaliczmy cukrzycę, żółtaczkę, alergie, łuszczyca, przewlekłe choroby wątroby itd. Jeśli przyczyną jest jedna z wielu chorób ogólnoustrojowych to leczeniem nadzy objąć najpierw tą chorobę np. cukrzycę. Gdy przyczyny mają charakter miejscowy to zazwyczaj podaje się leki przeciwzapalne i przeciwbólowe w postaci maści i żelów. Jeśli świąd jest spowodowany przez przyczyny miejscowe to w leczeniu stosuje się żel i maści. Czasem też potrzebny jest zabieg chirurgiczny. W określonych przypadkach stosuje się obstrzykiwanie alkoholem etylowym.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Zawał serca

Zawał mięśnia serca jest powodowany niedokrwieniem w wyniku zamknięcia jednej lub więcej tętnic wieńcowych. Winny takiego stanu jest zakrzep lub zator, ten drugi rzadziej. Zakrzep najczęściej powstaje na blaszce miażdżycowej, gdy ona uległa pęknięciu. W miejscu uszkodzenia zaczynają odkładać się płytki krwi. Jest ich coraz więcej, z czasem powstaje czop, który zatyka światło tętnicy. Zaczynają pojawiać się objawy i SA one bardzo podobne do choroby niedokrwiennej. Chory odczuwa ostry ból, towarzyszą mu poty, niepokój, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego w niektórych sytuacjach nawet utrata przytomności. Diagnozę zawału serca stawia się na podstawie objawów i badań dodatkowych. Zaliczamy do nich EKG, ustalenie poziomu topoliny I, enzymów sercowych – CPK, CK-MB. Dopiero kolejny etap diagnostyki obejmuje koronarografię. Dzięki niej można znaleźć niedrożność. Leczenie to przede wszystkim jak najszybsze udrożnienie naczyń krwionośnych oraz założenie stenów. Zapobiegną one podobnym incydentom w przyszłości. Pacjent po zawale jest przez kilka dni a nawet kilka tygodni monitorowany w sali R. Jest on w tym czasie leczony farmakologicznie. Ważnym elementem jest jak najszybsze podawanie leków przeciwpłytkowych które hamują zdolność płytek krwi do tworzenia skrzepu. Podstawowym lekiem stosowanym w tej sytuacji jest kwas acetylosalicylowy ASA, powinien on być podany jak najszybciej po pierwszych oznakach zawału. Kwas ten w znacznym stopniu zmniejsza ryzyko wystąpienia kolejnego zawału serca i udaru niedokrwiennego mózgu. Wszystko dzięki temu, że płytki mają mniejszą zdolność do tworzenia skrzepów na uszkodzonych blaszkach miażdżycowych. Lek z ASA powinien być stosowany w znacznie mniejszej dawce niż przy działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Działanie tego leku to nie tylko ograniczanie możliwości sklejania się płytek. Ważne jest też to, że lek ten działa przeciwzapalnie, tym samym ogranicza się ryzyko powstania niestabilnych blaszek miażdżycowych. Inne leki są mniej skuteczne, dlatego też stosowane są, jako środki dodatkowe do ASA. Czasem stosuje się je, gdy osoby po zawale są uczulone na kwas acetylosalicylowy. Pamiętaj, że naczynia wieńcowe dostarczają sercu tlen i paliwo, bez których nie mogłoby ono pracować. Serce jest bardzo wrażliwe na brak tych substancji. Jeśli nasze tętnice są zatykane stopniowo to objawy wystąpią podczas zdenerwowania i wysiłku. W takiej sytuacji mamy do czynienia z tak zwaną chorobą niedokrwienną serca.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby