Hydrokolonoterapia

LekarzNasze jelita tak samo jak rury kanalizacyjne mogą czasem wymagać czyszczenia. Z czasem po prostu gromadzą sie w nich złogi i osady, przynajmniej tak mówią reklamy salonów kosmetycznych. Zabieg ten jest ogólnie uznawany za taki, który ma poprawić nam zdrowie i wygląd Z każdego kilograma pożywienia, jakie zjemy tylko 15 dag wchłania się w jelicie cienkim, reszta wędruje dalej do okrężnicy a następnie zostaje wydalona. Jednak nie jest tak zawsze, ponieważ wpływ na pracę tego narządu ma stres, złe nawyki żywieniowe i brak ruchu. Może dojść do sytuacji, że zaczną zalegać resztki jedzenia w jelicie. Z czasem tworzą się z nich kamienie kałowe, które uciskają okrężnice i stymulują powstanie krwawych guzów. W jelicie grubym może się zgromadzić tak dużo obcych mas, że będzie uciskał na wątrobę, nerki i płuca. Gnijące jedzenie to toksyny, które powodują wzdęcia, otyłość i wiele innych chorób. Właśnie temu wszystkiemu zapobiegniemy poprzez płukanie jelita. Jednak są i tacy, którzy ten zabieg uważają za pozbawiony, jakiej kol wiek logiki. Jednym z kilku argumentów jest to, że organizm sam potrafi się oczyścić i nie trzeba mu pomagać sposobami z zewnątrz. U większości z nas jelita są tak drożne, że nie ma możliwości by kał za długo w nich zalegał. I raczej nie ma mowy by tworzyły się kamienie. Taka sytuacja może mieć miejsce tylko u ludzi w podeszłym wieku lub obłożnie chorych. Gdy dojdzie do zatkania okrężnicy to jelito trzeba wyciąć, żadne płukanie tu nie pomoże. Nie do końca prawdą jest też teoria, że metoda ta leczy wzdęcia i zaparcia. Co prawda dolegliwości te na chwilę ustępują, ale jest to wynik wyczyszczenia jelita. Po posiłku jelito znów się zapełnia i dolegliwości powracają, czasem nawet ze zwiększoną siłą. Nie prawda jest też, że hydrokolonoterapia pozwoli nam na zrzucenie zbędnych kilogramów. Ale płukanie jelita oprócz pozbawienia nas złych odpadków powoduje także wypłukanie tych dobrych takich jak elektrolity, biotyny i witaminy, K. Jeśli szybko nie uzupełnimy ubytków to grozić nam może nawet anemia. Dodatkowo wtłoczenie wody do jelita może spowodować jego rozerwanie i zapalenie otrzewnej. Taka sytuacja zagraża życiu i może wymagać interwencji chirurga. Jest wiele plusów i minusów, czy warto przeprowadzać czyszczenie jelita grubego każdy Zn nas musi sam sobie odpowiedzieć na to pytanie. Terapia ta jest stara jak świat, polega na wpuszczeniu przez rurkę ciepłej wody do okrężnicy.

Syndrom przedmenstruacyjny

0145PMS A może pojawić się już u młodych dziewczyn w wieku 15 lat a skończyć po osiągnięciu pełnej dojrzałości płciowej. U niektórych kończy się w wieku 35 lat a u jeszcze innych trwa to aż do menopauzy. Typ A daje uczucie drażliwości i niepokoju. Trwa to od momentu jajeczkowania aż do pierwszego dnia miesiączki. Zalecane jest spożywanie 50 mg witaminy B6, dzięki temu nieprzyjemne emocje zostaną zmniejszone o połowę. Łagodzi ona też zmęczenie i bolesność. Jeśli niepokój jest dużo poważniejszy i utrudnia normalne funkcjonowanie to zaleca się zażywanie silniejszych środków takich jak Coaxil. Leki tego typu są przepisywane przez lekarza i dostępne wyłącznie na receptę. Wersja D to obniżenie nastroju, uczucie napięcia i problemy ze snem. Tu można spróbować skuteczności leków z wyciągów roślinnych na czele z dziurawcem. Maja one lekkie działanie podnoszące nastrój. Pomoc mogą tez przynieść preparaty wielowitaminowe i wzmacniające układ nerwowy. Jest jeszcze wersja C wiąże się ona z poziomem insuliny w naszym organizmie. Kobiety z tym typem mają wręcz wilczy apetyt. Szczególnie smakują im słodycze, może tez pojawić się kołatanie serca i bóle głowy. Takie problemy występują zwykle przez 5 do 10 dni przed miesiączką. Pojawia się głów w momencie, gdy wyraźnie obniży się poziom hormonów. W innych okresach wydzielanie insuliny przebiega na ogół bez zarzutu. W leczeniu stosuje się równomierne dawki hormonów płciowych. Szczególnie zaleca się pigułki antykoncepcyjne takie jak Yasmin. Jednak leczenie można zacząć od metod naturalnych, które trzeba stosować już od pierwszego dnia menstruacji. Warto też zmienić swoją dietę, wzbogaca ją w jak największa ilość warzyw, nie ograniczać nabiału, chudego mięsa. Zrezygnować z cukru i słodyczy. Przy PMS H pojawia się opuchlizna, jest ona wynikiem zatrzymania wody i sodu w tkankach. Opuchlizna pojawia się na twarzy, dłoniach, nogach oraz w stawach. Waga może w Tm okresie wzrosnąć nawet o 3kg. Zanim jednak rozpoczniemy leczenie to trzeba przeprowadzić badania, które wykluczą inne choroby. W leczeniu stosuje się środki moczopędne oraz pigułki antykoncepcyjne. Zawierają one w swym skaldzie progestagen, który jest pomocny. Paniom, które SA już w wieku przed menopauzowym zaleca się także DRSP. Pamiętaj, że wiele badań potwierdza, że skłonność do ciężkiego przechodzenia PMS jest dziedziczna. Prawdopodobieństwo przekazywania wynosi aż 70%.

Zaszufladkowano do kategorii Porady

Depresja cz2

01499Dlatego tak ważne jest zrozumienie, że to choroba, tylko tak można ja pokonać. Nie wolno udawać, że depresja to nic takiego. Chory, mimo iż tobie się może wydawać inaczej bardzo potrzebuje twojego wsparcia i towarzystwa, on wbrew pozorom nie chce być sam. Ważne jest by mu powiedzieć, że wiesz, że on bardzo cierpi i że nie jest sam. Najważniejsze jest to by zarazić go wiara, że wyzdrowieje. Trzeba jak najczęściej powtarzać, że będzie dobrze. Najgorzej by było jak byś mówił, że inny mają gorzej to przygnębia osobę z depresją. Chorego trzeba zachęcać, aby wziął się w garść na najróżniejsze sposoby, być może któryś pomoże. Ważne jest by zaakceptować stan chorego, jeśli chce on zostać a łóżku to niech tam zostanie nie wyciągaj go na siłę. Czasem osoba taka wymaga rehabilitacji jak po ciężkim wypadku. Jeśli kobieta nie może normalnie funkcjonować i leży w łóżko to ma ogromne poczucie winy, że nie jest panią domu, że się nie spełnia, zatem daj jej spokój i tego nie potęguj. Jeśli zauważysz poprawę u chorego to zachęcaj go do aktywności. Jeśli osoba tygodniami zalegała w domu to już 15 minutowy spacer będzie wystarczający. Czasem warto motywować, ponieważ zdarza się, że chory nie wykonuje jakiejś czynności, ponieważ uważa, że nie da sobie z nią rady. Pamiętaj jednak, że nie można jej do niczego zmuszać, powinna mieć możliwość decydowania, co i jak chce robić. Kolejną sprawa jest to, że musisz kontrolować swój ton, uważaj jak mówisz do chorego, ponieważ jest on w chorobie strasznie czuły. Jeśli twój ton będzie podwyższony a ty będziesz wyglądać na zniecierpliwionego to pogorszy to tylko całą sprawę. Musisz tez być szczególnie uczulony na myśli samobójcze i natychmiast reagować na jakiekolwiek sygnały. Obserwuj czy osoba z depresją nie interesuje się nagle sprawami związanymi ze śmiercią, czy nie porządkuje swoich spraw lub też podejmuje bardzo ryzykowne zachowania.

Depresja cz1

foto3Depresja może mieć różne stany, czasem doprowadza człowieka do tego, że nie wstaje on nawet z łóżka. Jeśli ktoś z twoich bliskich ma depresje to możesz mu pomóc, przedstawimy tu kilka artykułów na ten temat. Nie jest łatwo mieszkać z osoba cierpiąca na depresje. Człowiek w pewnym momencie może mieć po prostu dość ciągłych lęków, narzekania i niemocy. Aby żyć obok takiej osoby to potrzebna jest dużą cierpliwość. Jednak, jeśli nie będziemy wiedzieć a czym polega ta dolegliwość to będzie nam strasznie ciężko. Jeśli natomiast będziesz wiedzieć, na czym depresja polega to łatwiej ci będzie porozmawiać i zrozumieć chora osobę. Największym objawem depresji jest obniżony nastrój. Ktoś powie, że każdy ma lepszy i gorszy dzień, jednego dnia jest zły innego wesoły. I to właśnie jest ta różnica, bowiem osoba w depresji jest w dużo gorszym humorze, który utrzymuje się bardzo długo. Taką osobę dużo ciężej rozśmieszyć i nie widać u niej radości z codziennych czynności. Osoby takie z czasem przestają uprawiać wymarzony sport, nie chce im się wychodzić na dwór nic ich za bardzo nie interesuje. Po prostu osoba ta nie czuje szczęścia nawet tych sytuacjach, które jeszcze niedawno go cieszyły. Kolejny etap to nie dawanie sobie rady w pracy, unikanie bliskich, na koniec taka osoba całkiem się w sobie zamyka. Osoba tak ma bardzo pesymistyczne myślenie, nie sposób tego nie zauważyć nawet podczas krótkiej rozmowy. Ich stan jest na tyle po pewnym czasie ciężki, że nie interesuje ich to, że mają druga kochająca osobę, dzieci, dobrą pracę, łatwo to wszystko mogą stracić, ponieważ u osób z depresją często dochodzi do targnięć na własne życie. Jest to choroba obarczona największa ilością przypadków śmiertelnych z pośród wszystkich chorób. Ani chorzy na nowotwór ani na inne choroby nie odbierają sobie tak często życia jak osoby z depresją. Choroba ta wiąże się z egzystencjalnym bólem. Jednak nie jest to choroba tylko duchowa, bowiem osoba z depresją cierpi także na dolegliwości somatyczne. Osoby takie mają obniżony próg bólu, więc bywa ze boli ich niemal wszystko, do tego źle śpią, mają zaburzoną gospodarkę hormonalna w organizmie. Pojawiają się tez problemy z sercem i żołądkiem, brak apetytu. Zdarza się także tak ze bliscy ignorują i zaprzeczają, że ich bliski ma depresję a potem jest już o wiele trudniej o wyleczenie. Ale nic dziwnego, bowiem wszechświadomość o tej chorobie wiąże się z szokiem, po prostu ciężko niektórym zrozumieć, że depresja to choroba.

Kłopotliwa proteza

0926Jeśli nosisz protezę zębową to masz wrażenie, że z czasem proteza staje się jakby za duża. To nie złudzenie tak może się zdarzyć, ponieważ z biegiem lat w dziąsłach ubywa kości. Jednak taką diagnozę może postawić tylko stomatolog po badaniu. Protezy zębowe należy pielęgnować tak jak swoje własne zęby. Należy ją myć i dezynfekować ponieważ akry , z którego jest zrobiona proteza ma porowatą strukturę ,a to sprzyja rozwojowi drobnoustrojów i grzybów drożdżopodobnych. Prowadzą one do nieprzyjemnych stanów zapalnych i infekcji błony śluzowej jamy ustnej i gardła, a także odkładaniu się i nawarstwianiu płytki bakteryjnej na protezie i nieprzyjemnego zapachu z ust. Po pierwsze należy stosować klej do protez zgodnie z zaleceniami producenta, który uszczelni przestrzeń między podniebieniem a protezą. Zapobiegnie to przedostawaniu się jedzenia pod protezę i unieruchomi ją. Po każdym posiłku należy umyć protezę miękką szczoteczką z preparatami specjalnie przeznaczonymi do takich „zębów”. Ponieważ środki te uszkadzają powierzchni protezy i jednocześnie mają działanie antybakteryjne. Należy także pamiętać, że co dwa tygodnie proteza powinna być dezynfekowana w specjalnym roztworze o działaniu bakteriobójczym i antyseptycznym.

Zaszufladkowano do kategorii Porady

Licówki

Licówki to cienkie zazwyczaj porcelanowe płatki, które przykleja się na zewnętrzną powierzchnię naszych stałych zębów. Są one świetnym rozwiązaniem, dla kogoś kto ma swoje zdrowe ale niezbyt wyglądające zęby, po to by poprawić wygląd zębów i by móc bez skrępowania się uśmiechać. Stomatolog najczęściej proponuje taki zabieg jeśli nasze zęby są mocno starte, silnie przebarwione, gdy szkliwo jest popękane, kiedy odłamie się nam kawałek zęba. Jedyną najważniejsza rzeczą by przystąpić do założenia licówek jest konieczność wyleczenia wszystkich zębów oraz wstawienie tych brakujących. Wstawienie zębów jest niezbędne ponieważ należy odtworzyć naturalny układ zębów i zapewnić prawidłowe zwarcie szczęk inaczej licówki mogą ulec uszkodzeniu. Podczas zabiegu zakładania licówek, stomatolog szlifuje nieco szkliwo z naszych zęby w znieczuleniu. Następnie protetyk lub lekarz robi wycisk i w pracowni protetycznej przygotowuje się licówki indywidualnie dla każdego pacjenta. Kolejnym krokiem jest przyklejenie ich do zębów. Tak zrobione zęby wyglądają naturalnie, nie ciemnieją, nie przebarwiają się. Nakładając licówki można zlikwidować dość duże szpary tzw. diastemy między zębami. Licówki porcelanowe wytrzymują ok. 10 lat, a jeśli są dobrze wykonane to mogą służyć nawet całe życie. Koszt jednego porcelanowego płatka – licówki to ok. 400 .

Zaszufladkowano do kategorii Porady

Alzhaimer

Choroba ta objawia się tym, że coraz więcej rzeczy zapominamy. Alzheimer to nie tylko postępujący problem z pamięciom, ale także z orientacją w czasie i przestrzeni, wyrażaniem myśli i sądów. Coraz bardziej pogłębiająca się choroba przynosi problemy z pisaniem, czytaniem i liczeniem. W jej zawansowanym stadium pojawiają się problemy z połykaniem, czego konsekwencją jest choroba zapalenia płuc; utrzymaniem równowagi, co sprzyja upadkom a konsekwencją tego mogą być złamania; czy kontrolą oddawania moczu, co prowadzi do założenia cewnika i zwiększa ryzyko zakażeń układu moczowego. Zmiany w mózgu, które nieodwracalnie zachodzą w czasie tej nieuleczalnej choroby wywołują zmiany zachowania i nastroju. Chorzy zaczynają tracić zaufanie do innych, zmienia się ich rytm snu i czuwania, stają się uparci, oraz miewać halucynację. Alzheimer sprawia, że chory po kolei zapomina wszystko co przeżył, a nawet to kim był. Choroba ta jest u większości pacjentów wynikiem niekorzystnego splotu genetycznych predyspozycji, stylu życia i warunków środowiska. Wygląda to tak, że w mózgu jest mniej komórek nerwowych i znaczniej mniej powiązań między nimi niż w zdrowym mózgu. Można inaczej powiedzieć, że u osób, które chorują na Alzheimera mózg z czasem się kurczy. Choroba ta nie jest częścią normalnego starzenia się, ale ryzyko zachorowania na to schorzenie wzrasta mniej więcej co pięć lat od momentu ukończenia 65 roku życia. Dlatego z badań wynika, że choroba ta dotyczy niemal połowy osób po 85 roku życia i pewnie dlatego częściej chorują kobiety z racji tego że po prostu dłużej żyją. Ale to również kobiety wykazują bardziej zaawansowany zanik pamięci, niż mężczyźni w tym samym stadium zaawansowania choroby. Zwoiste zmiany w DNA, które niemal gwarantują rozwój Alzheimera można wykryć u mniej niż pięciu na stu chorych. Dotychczas zidentyfikowano jeden taki gen APOE-4. Ryzyko zachorowań na Alzheimera jest większe jeśli choroba ta występuje w bliskiej rodzinie niż przez siedzący tryb życia, wysoki cholesterol, palenie papierosów czy nadciśnienie.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Stopy u cukrzyka – kontynuacja

Kolejną ważną sprawą jest przestrzeganie diety, nie palenie oraz aktywność fizyczna. Stopy musza być myte codziennie i dokładnie po tym zabiegu osuszane. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na miejsce miedzy palcami. Zaleca się także po myciu posypać te miejsca talkiem. W pięty natomiast zaleca się wcierać krem nawilżający. Należy też codziennie oglądać stopy i zwracać szczególną uwagę na obtarcia i niby nie groźne ranki. Trzeba też krótko obcinać paznokcie be zaokrągleń. Należy także unikać chodzenia boso. Stopy musza być cały czas chronione zarówno obuwiem jak i grubymi skarpetami wykonanymi z odpowiedniego materiału. Trzeba tez pilnować by stopy nie marzły za bardzo ale też by się zbytnio nie przegrzewały. Niekorzystne jest też siedzenie z nogą na nodze jak i ze skrzyżowanymi nogami. Ukrwienie i krążenie w stopach może poprawić codzienna gimnastyka. Gdy tylko pojawi się ból stopy nie wolno go ignorować. Gdy mamy częściowo uszkodzone nerwy nasz mózg może nie dostawać odpowiednich sygnałów ze jest im zimno czy gorąco. Dlatego nie zaleca się stosowania termoforów czy koców elektrycznych. Pamiętaj że przeczytanie tego artykułu nie zastąpi ci wizyty u lekarza, jeśli masz problemy koniecznie udaj się do specjalisty, a ten dobierz odpowiedni sposób leczenia do twoich dolegliwości.

Zaszufladkowano do kategorii Zdrowie

Zatoki

Każdy z nas zna osoby które ciągle mają zatkany nos, mają drapanie w gardle. Jednak nie przypuszczają one że winne mogą być zatoki. Gdy nie będziemy ich leczyli to możemy narazić siebie na poważne problemy. Gdy mamy jakieś przypuszczenia że możemy mieć problemy z zatokami to udajmy się do laryngologa. On specjalnym wziewnikiem zbada jamy nosowe i oceni stopień obrzęku. Gdy ma podejrzenia że doszło już do powstania polipów to może on wykonać także badanie endoskopowe. W ten sposób może on stwierdzić także zmiany nowotworowe. Jednak najbardziej miarodajnym badaniem jest tomografia komputerowa, badanie to wykonuje się jeśli stan zapalny trwa więcej jak półtora miesiąca. Badanie to wykryje zniekształcenie struktur zatok. Czasem może się okazać że jest potrzebna pilna interwencja chirurgiczna a czasem mniej inwazyjna metoda. Najczęściej stosuje się leczenie antybiotykami. Terapia trwa tu 14 dni. Dodatkowo można podać leki rozrzedzające wydzielinę oraz przeciwalergiczne. Dzięki temu można zmniejszyć obrzęk i stan zapalny. Rzadziej stosuje się biopsje ponieważ jest ona bardziej inwazyjna oraz mniej skuteczna. Metoda ta polega na mechanicznym usuwaniu wydzieliny z zatok. Można też dostać skierowanie na zabieg endoskopowy. Za pomocą tego urządzenia które wkłada się do jam nosowych można ocenić stan zatok oraz odessać wydzielinę a nawet usunąć chore tkanki. Czasem tez przy pomocy endoskopu umieszcza się w nosie balonik który ma za zadnie rozszerzyć ujście zatoki. Gdy to nie pomaga to możliwe jest leczenie chirurgiczne. Wtedy za pomocą skalpela usuwa się ogniska ropne przerośniętą na skutek stanów zapalnych tkanki chrzęstnej. Jest jeszcze jedna metoda nazywana hydrodebrider. Polega ona na płukaniu wodą i jest znana od setek lat. Dziś jednak są do tego specjalne urządzenia takie jak hydrodebrider. Zabieg taki jest wykonywany m.in. w Kajetanach od kilku miesięcy. Zabieg jest bardzo precyzyjny ponieważ całe urządzenie jest sterowane przez komputer. Do jam nosowych wprowadza się nowoczesny endoskop, który jest tak elastyczny że może dotrzeć do najdalszych zakamarków, i jełki jest tam zakażenie to miejsce to jest polewane specjalnym płynem dezynfekującym i obkurczającym. Dzięki temu urządzeniu można pozbyć się bakterii z najdalszych zakamarków, dzięki temu niweluje się prawdopodobieństwo odnowienia zapalenia. Zabieg jest bezbolesny i bezpieczny dla naszego zdrowia, jego inwazyjność jest minimalna, skuteczność leczenia tą metoda jest bardzo bliska 100%.

Zaszufladkowano do kategorii Porady

Celiakia – co to?

Prawie 400 000 osób w naszym kraju cierpi na nie tolerancje białka znajdującego się w zbożach. Choć przecież ziarna te to samo zdrowie. Jednak na organizmy tych osób białko to działa zupełnie w inny sposób, powoduje zanik kosmków jelitowych, są to maleńkie wypustki błony śluzowej. Zadaniem ich jest wchłanianie do krwi substancji odżywczych które znajdują się w trawionych produktach. Gdy kosmki te ulegają uszkodzeniu, co ma miejsce po zjedzeniu produktów zbożowych, pojawiają się różne dolegliwości. To jest właśnie choroba trzewna czyli celiakia. Osoba z tą chorobą nie może jeść takich produktów jak pieczywo, makarony, ciasta. Muszą oni być na diecie bezglutenowej. W diecie tej zakazane są: pszenice, Zyto, jęczmień, owies, pszenżyto oraz orkisz. Z choroby tej się nie wyleczymy, dlatego do końca życia trzeba unikać produktów z wymienionych zbóż. Choroba ta występuje dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Rozpoznać tę chorobę nie jest łatwo ponieważ typowe objawy daje ona tylko u 10% chorych. Mowa tu o bólach brzucha, wzdęciach, powiększonym obwodzie brzucha, biegunki, zaparcia, chudniecie, niski wzrost lub inne zaburzenia w rozwoju dzieci, nadpobudliwość, męczenie się, depresja. Co ciekawe to u pozostałych 90% choroba nie daje żadnych dolegliwości układu pokarmowego. Aby rozpoznać chorobę należy wykonać badanie krwi oraz gastroskopię. Jeśli już lekarz wykryje u nas tą chorobę to nie musimy łykać żadnych tabletek. Jedyne co musimy robić to stosować się do diety bezglutenowej. Dlatego osoby takie muszą przyzwyczaić się do czytania opisów produktów które znajdują się na etykietach. Wsparcia możemy szukać w odpowiednich stowarzyszeniach działających na terenie naszego kraju. Uzyskamy tam wsparcie psychologiczne i merytoryczne. Przekreślony znak kłosu zboża który jest na opakowaniu oznacza że produkt ten nie zawiera glutenu. Jeśli chodzi o produkty bezglutenowe to mamy do wyboru: kukurydzę, ryż, ziemniaki, soję kasze kukurydziane, gryczane, jaglane, proso, amaratus, grykę, soczewicę, fasolę, owoce morza, warzywa, mleko, maślanki, kefiry sery białe oraz żółte, oleje i cukry, specjalne proszki do pieczenia, ziła oraz czysty przecier pomidorowy. Najwięcej glutenu zawierają takie produkty jak: mąka żytnia, pszenna, orkiszowa, jęczmienna, kuskus, kawa zbożowa, konserwy mięsne i rybne, ketchupy, kostki rosołowe… Osoby takie muszą też uważać na lei przeciwbólowe i preparaty witaminowe.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby