POChP – nie daj się

Jest to dość zagadkowe schorzenie, a tymczasem według statystyk w naszym kraju może być aż dwa miliony osób dotkniętych tym schorzeniem. JEST TO SCHORZENIE przewlekłe, jego istotą tak samo jak alergii jest obturacja – zwężenie oskrzeli. Najczęściej o tym schorzeniu mówimy wtedy, gdy nasz układ oddechowy przez wiele lat jest narażony na wdychanie substancji szkodliwych. Zagrożenie jest szczególnie wysokie wśród palaczy także tych biernych. Szkodliwe jest też palenie w piecach i kuchniach, szczególnie tych starych, oraz praca w szkodliwych warunkach. Ale podejrzewa się też skłonność genetyczną, ponieważ choroba ta nie rozwija się u wszystkich palaczy. Przyczyną mogą tez być osłabienia, które mogły powstać w wyniku przebytych chorób w dzieciństwie. Niestety, jeśli dojdzie do zaawansowanych zmian to ich cofniecie nie jest możliwe. Dlatego terapia w głównej mierze polega na ograniczeniu i powstrzymaniu rozwoju choroby a także na złagodzeniu jej objawów. Dzięki temu komfort życia pacjenta zostanie poprawiny. Musimy wyeliminować tu czynniki szkodliwe – to pierwszy krok. W ten sposób ograniczymy powstawanie kolejnych zmian i ograniczymy możliwość powikłań. W leczeniu stosuje się leki farmakologiczne, najczęściej wziewne, które miejscowo rozszerzą drogi oddechowe. Podaje się choremu tez leki ogólne. Gama leków jest ogromna, więc nie sposób wymienić ich wszystkich. Często podaje się też antybiotyki, leki wykrztuśne. W bardziej zaawansowanych stadiach stosuje się tlenoterapię. Jeśli jest duża duszność często tez podaje się morfinę. Lekarz podczas badania słyszy świsty i trzaski nad płucami. Dlatego pacjent w celu potwierdzenia choroby musimy być wysłany na badanie RTG i spirometrię. Prześwietlenie pozwoli na wykluczenie zapalenia płuc, aby wykryć POChP to trzeba zlecić wykonanie badań laboratoryjnych. Zastanówmy się, dlaczego palenie tak sprzyja temu schorzeniu oraz dlaczego tak nam szkodzi. Chodzi o to, że w dymie tytoniowym znajdują się substancje smoliste i ciała stałe w postaci rozproszonej. Mogą one wywołać reakcje naszego organizmu na ciało obce – obronna. Proces ten jest przyśpieszany przez zawarty w dymie dwutlenek węgla a także inne substancje toksyczne, których tam nie brakuje. W ten sposób dochodzi do podrażnienia nabłonka dróg oddechowych, co hamuje ruch rzęsek. W ten sposób dochodzi do zablokowania procesu samooczyszczanie się dróg oddechowych. Dlatego nawet jak nie mamy żadnych jeszcze objawów to rzućmy palenie papierosów, to jest naprawdę szkodliwe.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Stopy u cukrzyka – wstęp

Cukrzyca upośledza ukrwienie i uszkadza nerwy stóp, dlatego diabetycy powinni szczególnie się o nie troszczyć. Przypadłość tą nazywa się stopą cukrzycową a podstawowymi jej objawami są: łatwe powstawanie stłuczeń i ran. Nawet z pozoru niegroźne otarcia z powodu bakterii stają się bardzo groźne. Często w takich miejscach mogą tworzyć się owrzodzenia które mogą być głębokie aż do kości. U osób tych często też tworzą się odciski i pęcherze. Może też dochodzić do przykurczów palców. Niedokrwienie wraz z pozostałymi przypadłościami w rezultacie może doprowadzić do gangreny. Diabetycy musza bardzo uważać ponieważ nawet niegroźne uszkodzenia skóry mogą przeobrazić się w niegojące się rany. Taka sytuacja może prowadzić do amputacji części stopy czy też palca. W najgroźniejszych sytuacjach jest to amputacja nogi aż do kolana. Specyficzną dolegliwością jest tak zwana stopa Chatcota, polega ta choroba na fragmentacji i rozpadzie kości – niezauważalnym. Pacjent może długo chodzić mimo tego iż kość jest złamana, w wyniku tego zostają uszkodzone tkanki które pokrywają miejsce złamania. Przy nieleczonej stopie cukrzycowej owrzodzenia mogą wyjść poza stopę i sięgnąć podudzia. W profilaktyce najważniejsze jest mierzenie poziomu cukru we krwi.

Zaszufladkowano do kategorii Zdrowie

Sterydy

Jak działają sterydy? Jakie są skutki uboczne? Obecnie stosuje się syntetyczne glikokortykosteroidy, które s pochodnymi sterydów wytwarzanych przez nadnercza, są to niewielkie narządy zlokalizowane tuż powyżej nerek. Często są one nazywane hormonami stresu, ponieważ waśnie w stresie uwalniane są w dużej ilości do krwi. W ten sposób mobilizują one organizm pobudzając ośrodkowy układ nerwowy, zwiększają uwalnianie glukozy przez komórki wątrobowe. Tym samym obniżają odporność zmniejszając aktywność białych krwinek. Dlatego stres tak bardzo sprzyja infekcjom. I właśnie to obniżające odporność działanie sterydów jest wykorzystywane w medycynie. Obniżają one autoagresję organizmu, dlatego stosuje się je w leczeniu chorób autoimmunologicznych takich jak toczeń, stwardnienie rozsiane itd. niestety, ale ich długie stosowanie wiąże się z wieloma skutkami ubocznymi. Najczęstsze z nich to zaburzenia mineralizacji kości, co prowadzi do obniżenia masy kostnej i może się przyczynić do osteoporozy. W efekcie tego kości bardzo podatne stają się na złamania. Powstają tez zaburzenia gospodarki węglowodanowej prowadzące do otyłości i trudnej w kontroli cukrzycy. Sterydy tez niekorzystnie wpływają na skórę. Po pewnym czasie ulega ona atrofii, czyli zanikowi, przez co staje się bardzo podatna na zranienia. U osób, które bardzo długo biorą sterydy pojawiają się też problemy psychiczne. Na początku występuje pobudzenie, problemy ze snem, kłopoty z koncentracją i drażliwość. Kolejny krok to depresja i psychoza. Niepożądany jest tez spadek odporności, wiąże się on z częstym występowaniem infekcji zarówno ogólnych jak i miejscowych. Bardzo często dochodzi do grzybicy jamy ustnej. Sterydy upośledzają tez barierę ochronna żołądka, przez co mogą wywołać chorobę wrzodową żołądka. Sterydy mogą też doprowadzić do zaćmy. Chorobie wrzodowej można zapobiec stosując leki z grupy inhibitorów pompy protonowej. Dzięki czemu zmniejsza się wydzielanie kwasu solnego. W osteoporozie ważne jest przyjmowanie witamin, szczególnie Wit D i wapnia. Wskazane jest też fizjoterapia. Cukrzyce posterydową leczy się insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi oraz dietą. Skóra pacjentów powinna być natłuszczona i chroniona przed urazami. Zaćmę jak i zaburzenia psychiczność leczy się w podobny sposób. Sterydy używane są też w chorobach alergicznych. Mowa tu przede wszystkim o astmie i atopowym zapaleniu skóry. Sterydy mogą tez być stosowane w chorobach zakaźnych takich jak kłębuszkowe zapalenie nerek.

Zaparcia

Najczęściej radzimy sobie z nimi sami stosują preparaty przeczyszczające, ale to nie zawsze jest najlepsze rozwiązanie. Takie problemy z wypróżnianiem ma, co druga kobieta i co czwarty mężczyzna. Zaparcia są chorobą cywilizacyjną, więc najwięcej osób choruje w krajach wysoko rozwiniętych. Zaparcia na ogół są związane z szybkim tempem życia praz niewłaściwą dietą. Większa część osób uważa, że zdrowy człowiek powinien oddawać stolec codziennie, jednak nie jest to prawdą. Przecież każdy nas różni się tempem trawienia. Normy przyjmują, że stolec powinno się oddawać w ilości od trzech razy na dzień do trzech razy na tydzień. Zaparciom towarzyszą dodatkowe dolegliwości takie jak uczucie przepełnienia, wzdęcia, niesmak w ustach, brak apetytu, nudności. Zaparcia nie są schorzeniem same w sobie, ale często mogą być objawem innego schorzenia. Mogą one być następstwem chorób jelita grubego lub przewodu pokarmowego. Czasem dolegliwość ta może mieć podłoże psychiczne, zdarza się, że towarzyszy depresji. Zaparcia mogą być tez skutkiem codziennego zażywania określonych leków, np. na nadciśnienie. Zaparcia, które powstają w wyniku zażywania leków lub innych chorób nazywamy wtórnymi. Ale zdecydowana większość populacji cierpi na zaparcia pierwotne. Wśród najczęstszych przyczyn wyróżniamy złą dietę i mała aktywność fizyczną. Jeśli zaparcia występują sporadycznie to nie ma powodów do zmartwień. Często mogą się zdarzyć przy zmianie diety, która jest na przykład związana z pilnym wyjazdem. Najgorsze są przewlekłe zaparcia, bo w takiej sytuacji oddawanie stolca jest nieprzyjemne a czasem nawet bolesne. Zalegające w okrężnicy resztki pokarmowe ulegają fermentacji, a to powoduje powstanie toksyn. Gdy zaczną przenikać do krwiobiegu to mogą powodować odtruwanie naszego całego organizmu. Najważniejszy w diecie u osób z zaparciami powinien być błonnik. Są to włókna roślinne przyspieszające pasaż jelitowy, absorbują one tez wodę nie dopuszczając do wchłonięcia jej przez ścianki jelita grubego, tym samym stolec jest elastyczny. Dawka błonnika w diecie powinna wynosić około 25 gram. Jednak w naszej codziennej diecie jest go około 15 gram. W naszym jadłospisie jest, bowiem zbyt mało dań bogatych w błonnik. Dlatego powinniśmy sięgać po chleb pełnoziarnisty, grube kasze, nieoczyszczony ryżu, warzywa i owoce. Ważne jest też picie do tego odpowiedniej ilości płynów. Jeśli organizm będzie odwodniony to i stolec będzie twardy i suchy.

Zaszufladkowano do kategorii Zdrowie

Klimakterium

Istotnych przyczyn klimakterium szukać należy znacznie wcześniej. Około czterdziestki, a nawet jeszcze wcześniej występują już nieznaczne zaburzenia czynności ośrodków mózgowych podwzgórza spowodowane przypuszczalnie przez początkowe procesy starzenia się kory i ośrodków podkorowych mózgu. Następuje pewne rozchwianie i rozregulowanie skomplikowanego mechanizmu działania ośrodków podwzgórza, co natychmiast odbija się na przysadce mózgowej i układzie nerwowym wegetatywnym, a przez to na całym organizmie, najwcześniej zaś i najwybitniej na gruczołach płciowych. Sfera seksualno-rozrodcza jest w ogóle bardzo wrażliwa na wszelkie szkodliwe wpływy. Wiemy, że u kobiet jeszcze młodych przewlekłe choroby wyniszczające i ciężkie warunki życia często powodują długotrwały zanik miesiączek. Ciężkie zmartwienia, wstrząsy psychiczne i choroby umysłowe mogą mieć to samo działanie. Wpływ ten idzie poprzez korę mózgową, podwzgórze i przysadkę, która przestaje produkować hormony pobudzające czynność jajników. W pewnym sensie można by to uważać za mechanizm obronny: w sytuacjach alarmowych i niebezpiecznych organizm zawiesza chwilowo czynności nie mające bezpośredniego znaczenia dla utrzymania życia — oszczędza przez to siły. W normalnym cyklu miesięcznym u kobiety jajnik produkuje dwa rodzaje hormonów. Na początku cyklu rozwija się w jajniku tzw. pęcherzyk Graafa, który wytwarza hormony zwane estrogenami. W pęcherzyku tym rozwija się komórka jajowa. Estrogeny powodują przerost śluzówki macicy, a zarazem wywierają pewne działanie ogólne. W połowie cyklu pęcherzyk Graafa pęka i jajeczko wydostaje się na zewnątrz jajnika, po czym w pękniętym pęcherzyku rozwija się twór zwany ciałkiem żółtym, który również odgrywa rolę gruczołu dokrewnego, produkując zarówno estrogeny, jak i hormony.

Zaszufladkowano do kategorii Zdrowie

Rola pielęgniarek w zakładzie psychiatrycznym

Mimo że pielęgniarki stanowią najliczniejszą grupę zawodową w terapii społecznej i formę terapii uważają za najbardziej interesującą i satysfakcjonującą, przechodzą one kilkakrotną zmianę postaw. Wynika to z faktu, że pielęgniarki są najsilniej związane z tradycyjnym, medycznym modelem szpitala i rolą pielęgniarską zawartą w jego ramach. Faktycznie w większości szpitali doświadczone pielęgniarki są ważnymi „nośnikami kultury”, pouczają nowo przybyłych pacjentów, gości, uczennice pielęgniarskie i lekarzy o wzorcach właściwego zachowania się i funkcjach w zakresie odpowiedzialności. Dla pielęgniarek, które podjęły wyzwanie terapii społecznej i zaakceptowały zmianę swojej roli, była to przemiana dostarczająca satysfakcji. Stwierdziły, że potrafią rozmawiać i odnosić się do pacjentów w osobisty i przyjacielski sposób, zamiast jak poprzednio z ukrywaną wrogością. „Jestem teraz przyjacielem, a nie dozorcą więziennym” — mówiły z zachwytem. Wyszukiwały możliwości realizowania nowych, interesujących pomysłów w pracy z pacjentami i z przyjemnością obserwowały dawnych pacjentów, podejmujących nowe zadania i opuszczających wreszcie szpital. Do najbardziej oryginalnych i klasycznych form społeczności leczniczej należą przede wszystkim zebrania ogólne społeczności oraz zebrania personelu. Zebrania ogólne społeczności leczniczej — pod tym pojęciem rozumie się systematyczne spotkania całej społeczności oddziału, to jest zarówno chorych, jak i wszystkich osób spośród personelu, których praca ma jakikolwiek związek z leczeniem i codziennym życiem chorych. Zebrania te stanowią najszerszą platformę wzajemnego porozumiewania się i oddziaływania między poszczególnymi jednostkami i grupami społeczności. Służą ujawnianiu, dyskutowaniu i wspólnemu rozwiązywaniu zarówno problemów indywidualnych chorych, jak i problemów zbiorowych, związanych z życiem całej społeczności. Zebrania powinny odbywać się co najmniej dwa razy w tygodniu. Najbardziej efektywne są zebrania codzienne. Dni oraz godziny zebrań są ustalone, nie powinny ulegać zmianie ani przesunięciom. Zebrania oddziałowe — jak ktoś poetycznie kiedyś powiedział są sercem społeczności terapeutycznej, które powinno bić regularnie.

Zaszufladkowano do kategorii Porady

Kryterium żywotności i sprawności

miodNie ma ono ścisłych powiązań z metryką i z wiekiem kalendarzowym. Stopniowe osłabienie i zmniejszanie się żywotności i sprawności może wystąpić już około trzydziestki, ale może też objawić się dopiero po sześćdziesiątce. Wiele tu zależy od dziedziczności, a jeszcze więcej od trybu życia i całokształtu warunków środowiskowych. W naszych warunkach — przeciętnie biorąc — już około czterdziestki odczuwamy pewną ociężałość, zmniejszenie się ruchliwości, skłonność do wygodnictwa, do otyłości i do różnych dolegliwości fizycznych. Wyraźnie już występują zmarszczki i ogólne zwiotczenie skóry. Słowem sami spostrzegamy, że zaczynamy się starzeć. Na razie traktujemy to żartobliwie, jesteśmy przecież jeszcze ,,w pełni sił”. Tak, ale jeśli w tym okresie nie zabierzemy się energicznie do „generalnego remontu” naszego organizmu, te dyskretne objawy nadciągającej starości będą się nasilać nieubłaganie, a po pięćdziesiątce już nikt nie posądzi nas o młodość i pełnię sił. Około czterdziestki zaczyna się tzw. okres przedklimakteryczny, jest on jakby wstępem do właściwego okresu przekwitania, który u obu płci przypada przeciętnie około pięćdziesiątki. Okres przekwitania u kobiet ma duże znaczenie, przebiega często burzliwie i zaznacza się ustaniem miesiączkowania, co jest wyraźnym objawem zupełnego zakończenia czynności jajników i utraty zdolności rozrodczej. U mężczyzn sprawa ta przebiega na ogół dyskretnie, często zupełnie bezobjawowo, jądra słabną w swej produkcji hormonalnej, ale proces ten rozciąga się na dłuższy czas, a produkcja plemników utrzymuje się bardzo długo, niekiedy nawet aż do dziewięćdziesiątki.

Nowotwór piersi

Gdy kobieta dowiaduje się o tym że posiada nowotwór piersi – myśli że to koszmarny sen. Są też takie osoby które bojąc się usłyszeć że mają ten nowotwór, dlatego nie poddają się badaniom. Jest to ogromny błąd ponieważ wcześnie wykryty rak jest jak najbardziej uleczalny. Gdy nie wydostał się on jeszcze poza warstwę komórek nabłonkowych to sprawę może załatwić szybki zabieg. Jednak gdy jest już choroba bardziej zaawansowana to dokonuje się innych zabiegów. Do wyboru lekarza jest ich kilka i wybór któregoś z nich zależy właśnie od stopnia zaawansowania choroby. Przy tym nowotworze terapia CHEMICZNA CZY ZA POMOCĄ HORMONÓW JEST TYLKO POMOCNICZA, PODSTAWOWYM ZABIEGIEM JEST OPERACJA. Jednak nie oznacza to usunięcia całej piersi, choć warto wspomnieć że w naszym kraju robi się to niezwykle często. Powodem tego jest fakt że znaczna większość chorych zgłasza się do specjalisty gdy choroba jest już bardzo zaawansowana. Jeśli chodzi o zabiegi operacyjne to są ich trzy podstawowe rodzaje. Pierwszy z nich nazwany jest zmodyfikowaną mastektomią radykalna. Zabieg ten polega na usunięciu całej piersi oraz węzłów chłonnych, najczęściej także pachowych. Kolejny zabieg to mastektomia prosta, tu także usuwa się pierś jednak pozostawia się węzły chłonne. Innym zabiegiem jest tak zwana operacja oszczędzająca. W tym przypadku chirurg usuwa tylko część piersi, jest to około ćwiartki. Często też kilka węzłów chłonnych, czasem oprócz tej chorej tkanki wycina się tez zapas zdrowej dla większego powodzenia zabiegu. Gdy węzły zostaną usunięte to poddaje się je badaniu na zawartość komórek rakowych ten sposób ocenia się ryzyko przeniesienia się nowotworu na inne narządy. Od tych wyników zależy co będzie dalej, jaka metoda leczenia zostanie zastosowana. Czasem zdarza się też tak że od razu podczas operacji wszczepia się implant. A czasem podczas tego zabiegu tylko przygotowuje się pacjentkę na ten implant. Po zabiegu aby zatrzymać proces przerzutów guza na inne tkanki, bardzo często stosuje się radioterapię, gdy to nie wystarcza stosuje się także chemioterapię. Dla kobiet dostępna jest specjalna bielizna, protezy, operacje rekonstrukcji piersi, dzięki temu wiele kobiet pozbywa się kompleksów. Po zabiegu wiele kobiet twierdzi że dopiero teraz wiedzą że żyją i potrafią doceniać każdą chwilę z darowanego im życia. Pamiętajmy że nie każdy guz to nowotwór. Często u pań w okresie miedzy 30 a 50 rokiem życia pojawiają się torbiele, są to twarde guzki wypełnione płynem. Często tez pojawiają się brodawczaki, jest to stan zapalny spowodowany zatkaniem końca przewodów mlekowych.

Zaszufladkowano do kategorii Choroby

Korzonki

Któż z nas nie słyszał o korzonkach, jeden niefortunny ruch i nie możesz się wyprostować. Tak właśnie najczęściej wygląda tak korzonków nerwowych, nazywa się też go rwą i znaczy to, że nasz kręgosłup jest w dość kiepskiej formie. Często ból ma miejsce w rejonie lędźwi, ale bywa, że dotyka on też okolicy uda czy też barku. Powstaje on w efekcie ucisku uszkodzonej tarczy międzykręgowej. Uciska ona na korzenie nerwowe. Najczęściej atakowane są osoby po trzydziestym rokiem życia, chodzi o to, że wraz z wiekiem kręgosłup się zużywa i postępują zmiany zwyrodnieniowe. Zobaczmy, jaki to wygląda teoretycznie otóż kręgosłup każdego człowieka składa się z kręgów, między którymi znajdują się dyski. Ich głównym zadaniem jest amortyzacja. Każdy krążek to jak gdyby pierścień z galaretowym jądrem. W zdrowym kręgosłupie ułożone są one patrząc z boku jak by w literę S. Dzięki tym naturalnym krzywizna kręgosłup jest odporny na wstrząsy. Jednak, gdy kręgosłup choruje to jest już inaczej. Dyski zaczynają wystawać poza oś kręgosłupa i uciskać na nerwy. To właśnie wtedy powstaje ból, który często promieniuje do rąk i nóg. Uszkodzeniu najczęściej ulega lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Bywa i tak, że bul często schodzi poprzez udo do łydki a nawet stopy. Taki atak może być spowodowany zbyt intensywnym wysiłkiem fizycznym. Może to mieć miejsce na przykład u osób, które na codzień prowadzą kanapowy tryb życia i nagle zaczynają mocno wykonywać ciężkie ćwiczenia fizyczne. Wtedy to słabe mięśnie brzucha i kręgosłupa nie są w stanie poprawnie go utrzymać i powstają wybrzuszenia uciskające na nerwy. Ale ból może mieć miejsce przy gwałtownym podniesieniu się z fotela czy tez przy dźwiganiu większych ciężarów. Bardzo często się zdarza, że atak korzonków występuje u osób, które mają niewłaściwa dietę. Chodzi tu między innymi o to, że nie ma w niej odpowiedniej ilości wapnia, soli mineralnych i witamin. Chorobie sprzyja tez gwałtowne oziębienie ciała jak leżenia na wilgotnej ziemi czy wskoczenie w upalny dzień do zimnej wody. Jednak przyczyną ataku korzonków mogą być tez niektóre choroby zakaźne i miejscowe stany zapalne. Podczas ataku bardzo często ma się brak czucia, mrowienie, drętwienie, Musimy położyć się na twardym podłożu zgiąć nogi w kolach i położyć pod niezwinięty w rulon koc czy też poduszkę. Niektórym osobom pomaga ogrzanie bolącego miejsca termoforem czy tez poduszką elektryczna.